ത്രില്ലർ: സംഗീത സാമ്രാജ്യത്തിലെ വംശീയ മതിലുകൾ തകർത്ത പോരാളി

ലോകം കീഴടക്കിയ പോപ്പ് സംഗീതത്തിന്റെ രാജാവ് എന്ന വിശേഷണത്തിനപ്പുറം, മൈക്കൽ ജാക്സൺ എന്ന വ്യക്തിത്വം വൈരുദ്ധ്യങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഒരു വലിയ സമസ്യയാണ്. ലക്ഷക്കണക്കിന് ആരാധകർക്ക് മുൻപിൽ ചടുലമായ നൃത്തച്ചുവടുകളുമായി തിളങ്ങിനിന്നപ്പോഴും, ആ പ്രശസ്തിയുടെ കർട്ടന് പിന്നിൽ ഭയവും ഏകാന്തതയും അപകർഷതാബോധവും വേട്ടയാടിയ ഒരു മനുഷ്യനുണ്ടായിരുന്നു. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വിലപിടിപ്പുള്ള സംഗീത ശേഖരങ്ങൾ സ്വന്തമാക്കാൻ കഴിഞ്ഞെങ്കിലും, സമാധാനപരമായ ഒരു ഉറക്കം പോലും ആ കോടികൾക്ക് അദ്ദേഹത്തിന് വാങ്ങിനൽകാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഒരു വലിയ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അധിപനായിരുന്നിട്ടും സ്വന്തം പ്രശസ്തിയുടെ ഭാരം താങ്ങാനാവാതെ തകർന്നടിഞ്ഞ ആ മഹാപ്രതിഭാസത്തിന്റെ ജീവിതം വിജയത്തിന്റെയും അതിലേറെ വലിയൊരു ദുരന്തത്തിന്റെയും കഥയാണ്.

1958 ഓഗസ്റ്റ് 29-ന് അമേരിക്കയിലെ ഇന്ത്യാനയിലുള്ള ഗാരി എന്ന ചെറിയ സ്റ്റീൽ ടൗണിലാണ് മൈക്കലിന്റെ ജനനം. ഒൻപത് മക്കളുള്ള ഒരു സാധാരണ കറുത്ത വർഗ്ഗക്കാരന്റെ കുടുംബം. മൈക്കലിന്റെ അച്ഛൻ ജോ ജാക്സൺ ഒരു സ്റ്റീൽ കമ്പനി തൊഴിലാളിയായിരുന്നു. ദാരിദ്ര്യത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ സംഗീതം ഒരു വഴിയായി കണ്ട ജോ, തന്റെ മക്കളെ ചേർത്ത് 'ജാക്സൺ 5' എന്ന ബാൻഡ് രൂപീകരിച്ചു. എന്നാൽ ഈ സംഗീതയാത്ര മൈക്കൽ എന്ന ബാലന് സമ്മാനിച്ചത് അത്യന്തം കഠിനമായ അനുഭവങ്ങളായിരുന്നു. അഞ്ച് വയസ്സു മുതൽ പാടിത്തുടങ്ങിയ മൈക്കലിന് കളിക്കാനും ചിരിക്കാനും അവകാശമുണ്ടായിരുന്നില്ല. റിഹേഴ്സലുകളിൽ തെറ്റുകൾ വരുത്തിയാൽ അച്ഛനിൽ നിന്ന് ക്രൂരമായ ശാരീരിക പീഡനങ്ങളാണ് ഏൽക്കേണ്ടി വന്നിരുന്നത്. പുറത്ത് കുട്ടികൾ കളിക്കുന്നത് നോക്കിനിന്ന് പാടേണ്ടി വന്ന ആ ബാല്യം മൈക്കലിന്റെ മനസ്സിൽ ഒരിക്കലും ഉണങ്ങാത്ത മുറിവുകൾ ഉണ്ടാക്കി. എങ്കിലും, ഈ കടുത്ത അച്ചടക്കമാണ് ലോകം പിന്നീട് അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കിനിന്ന ആ പെർഫെക്റ്റ് മെഷീനെ വാർത്തെടുത്തത്.

1968-ൽ മോട്ടൗൺ റെക്കോർഡ്സുമായി കരാറൊപ്പിട്ടതോടെ ജാക്സൺ 5 ലോകപ്രശസ്തമായി. അവരുടെ ആദ്യത്തെ നാല് പാട്ടുകളും ചാർട്ടുകളിൽ ഒന്നാമതെത്തി. എന്നാൽ സംഗീതം ഒരു ഫാക്ടറി ഉല്പന്നം പോലെ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന അവിടെ മൈക്കലിന് സ്വന്തം ആശയങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിക്കാൻ അനുവാദമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഈ നിയന്ത്രണങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം നേടാനായി 1975-ൽ അവർ സി.ബി.എസ് (എപിക്) റെക്കോർഡ്സിലേക്ക് മാറി. സ്വന്തം കലയുടെ അവകാശവും സ്വാതന്ത്ര്യവും മറ്റൊരാൾക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കരുത് എന്ന വലിയ ബിസിനസ്സ് പാഠം മൈക്കൽ പഠിച്ചത് ഇവിടെ വെച്ചാണ്. 1979-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ 'ഓഫ് ദ വാൾ' എന്ന ആൽബം മൈക്കലിനെ ഒരു സോളോ ആർട്ടിസ്റ്റ് എന്ന നിലയിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. എങ്കിലും ആ ആൽബത്തിന് അർഹിച്ച അംഗീകാരം ലഭിച്ചില്ലെന്ന തോന്നൽ അദ്ദേഹത്തെ കൂടുതൽ വലിയ ലക്ഷ്യങ്ങളിലേക്ക് നയിച്ചു.

എൺപതുകളിലെ സംഗീത ലോകം വംശീയമായ വേർതിരിവുകളാൽ വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കറുത്ത വർഗ്ഗക്കാരായ ആർട്ടിസ്റ്റുകൾക്ക് റോക്ക് മ്യൂസിക് ചാനലായ എം.ടി.വിയിൽ പ്രവേശനം നിഷേധിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന കാലം. ഈ മതിലുകൾ തകർക്കാനാണ് മൈക്കൽ 'ത്രില്ലർ' എന്ന ആൽബം വിഭാവനം ചെയ്തത്. ലോകത്തുള്ള എല്ലാത്തരം പ്രേക്ഷകരെയും ആകർഷിക്കത്തക്ക രീതിയിൽ പോപ്പ്, റോക്ക്, ആർ ആൻഡ് ബി എന്നിവയുടെ മിശ്രിതമായിരുന്നു അത്. ഇതിലെ "Billie Jean" എന്ന വീഡിയോ എം.ടി.വിയിൽ സംപ്രേഷണം ചെയ്യാൻ മൈക്കലിന്റെ റെക്കോർഡ് കമ്പനിക്ക് വലിയ പോരാട്ടം തന്നെ നടത്തേണ്ടി വന്നു. ഒടുവിൽ ആ വീഡിയോ സംപ്രേഷണം ചെയ്തതോടെ എം.ടി.വിയുടെ റേറ്റിംഗ് കുതിച്ചുയരുകയും സംഗീത ലോകത്തെ വംശീയ മതിലുകൾ തകരുകയും ചെയ്തു. വിഷ്വൽ ബ്രാൻഡിംഗിൽ മൈക്കൽ കാണിച്ച സൂക്ഷ്മത ശ്രദ്ധേയമായിരുന്നു. ഒറ്റക്കയ്യിലെ വെളുത്ത ഗ്ലൗസ്, വെള്ള സോക്സ് എന്നിവ കേവലം ഫാഷനായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് കാണികളുടെ ശ്രദ്ധ തന്റെ കൈകളിലേക്കും പാദങ്ങളിലേക്കും തിരിച്ചുവിടാനുള്ള മനഃശാസ്ത്രപരമായ നീക്കമായിരുന്നു.

സംഗീതത്തിനപ്പുറം മൈക്കൽ ഒരു തന്ത്രശാലിയായ ബിസിനസ്സുകാരൻ കൂടിയായിരുന്നു. 1985-ൽ ദി ബീറ്റിൽസിന്റെ പാട്ടുകൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള എ.ടി.വി മ്യൂസിക് കാറ്റലോഗ് 47.5 മില്യൺ ഡോളറിന് അദ്ദേഹം സ്വന്തമാക്കി. ഒരു കലാകാരൻ തന്നെ സംഗീത വ്യവസായത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗം നിയന്ത്രിക്കുന്നത് അന്ന് അചിന്തനീയമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇതേ കാലയളവിൽ അദ്ദേഹം നേരിട്ട ഒരു അപകടം ജീവിതത്തെ മാറ്റിമറിച്ചു. ഒരു പരസ്യചിത്രത്തിന്റെ ഷൂട്ടിംഗിനിടയിൽ തലയ്ക്ക് ഗുരുതരമായി പൊള്ളലേറ്റ മൈക്കലിന് കടുത്ത വേദനസംഹാരികൾ ഉപയോഗിക്കേണ്ടി വന്നു. അദ്ദേഹത്തെ പിൽക്കാലത്ത് വേട്ടയാടിയ മരുന്ന് അഡിക്ഷന്റെ തുടക്കം ഇവിടെ നിന്നായിരുന്നു. പ്രശസ്തി വർദ്ധിച്ചതോടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വ്യക്തിജീവിതം ഒരു കാഴ്ചവസ്തുവായി. നഷ്ടപ്പെട്ട ബാല്യം തിരിച്ചുപിടിക്കാനായി അദ്ദേഹം നിർമ്മിച്ച 'നെവർലാൻഡ് റാഞ്ച്' എന്ന വിനോദകേന്ദ്രം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏകാന്തതയുടെ പ്രതീകമായിരുന്നു.

1993-ലും 2003-ലും മൈക്കൽ നേരിട്ട പീഡനാരോപണങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രതിച്ഛായയെ സാരമായി ബാധിച്ചു. കോടതികൾ അദ്ദേഹത്തെ കുറ്റവിമുക്തനാക്കിയെങ്കിലും ലോകത്തിന്റെ സംശയങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും മാറിയിരുന്നില്ല. ഈ നിയമപോരാട്ടങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ മാനസികമായും സാമ്പത്തികമായും തളർത്തി. 2009 ആയപ്പോഴേക്കും അദ്ദേഹം കടുത്ത കടക്കെണിയിലായി. ഈ പ്രതിസന്ധിയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനായി ലണ്ടനിൽ 50 ഷോകൾ നടത്താൻ അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചു. എന്നാൽ 50 വയസ്സായ ആ ശരീരത്തിന് താങ്ങാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു ആ സമ്മർദ്ദം. കടുത്ത ഉറക്കമില്ലായ്മയ്ക്ക് ചികിത്സ തേടിയ മൈക്കലിന്, ഡോക്ടർ നൽകിയ പ്രൊപ്പോഫോൾ എന്ന അനസ്തേഷ്യ മരുന്നിന്റെ അമിത അളവ് മൂലം 2009 ജൂൺ 25-ന് ശ്വാസം നിലച്ചു.

മൈക്കൽ ജാക്സന്റെ മരണം ലോകത്തെ സ്തംഭിപ്പിച്ചു. എന്നാൽ മരണശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക സാമ്രാജ്യം വീണ്ടും തളിർത്തു. കടക്കെണിയിലായിരുന്ന എസ്റ്റേറ്റ് പിന്നീട് കോടിക്കണക്കിന് ഡോളർ വരുമാനമുണ്ടാക്കി. ഇന്നും ലോകത്ത് ഏറ്റവും കൂടുതൽ വരുമാനമുണ്ടാക്കുന്ന മൺമറഞ്ഞ സെലിബ്രിറ്റികളിൽ മൈക്കൽ മുന്നിലാണ്. 40 കോടിയിലധികം റെക്കോർഡുകൾ വിറ്റഴിച്ച അദ്ദേഹം 39 ഗിന്നസ് റെക്കോർഡുകൾക്കും ഉടമയാണ്. ലുക്ക് കൊണ്ടും സംഗീതം കൊണ്ടും ബിസിനസ്സ് ബുദ്ധി കൊണ്ടും ലോകത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റിയ അദ്ദേഹം നൽകിയ വില സ്വന്തം വ്യക്തിജീവിതമായിരുന്നു. അമിതമായ പ്രശസ്തി ഒരാളെ എങ്ങനെ ഏകാന്തതയുടെ അഗാധതയിലേക്ക് തള്ളിയിടുമെന്നതിന് മൈക്കൽ ജാക്സന്റെ ജീവിതം ഒരു വലിയ മുന്നറിയിപ്പാണ്. കല നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം കാലം ആ സംഗീതം നിലനിൽക്കുമെങ്കിലും, അതിന് പിന്നിലെ വേദന നിറഞ്ഞ മനുഷ്യൻ എന്നും ഒരു വലിയ ചോദ്യചിഹ്നമായി അവശേഷിക്കും.