ജോക്കർ: ചിരിക്ക് പിന്നിലെ ഭ്രാന്തും ബിസിനസ്സും

നിങ്ങൾ ചിന്തിച്ചു നോക്കിയിട്ടുണ്ടോ, ലോകത്തെ മുഴുവൻ വിറപ്പിച്ച ഒരു വില്ലന് സ്വന്തമായി ഒരു പേരില്ല എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അത് എത്രത്തോളം വിചിത്രമായിരിക്കും? അയാളുടെ വീട് എവിടെയാണ്, അയാളുടെ വീട്ടുപേര് എന്താണ്, എന്തിനാണ് അയാൾ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യുന്നത് എന്നതിനൊന്നും ഇതുവരെ ഒരു വ്യക്തമായ മറുപടി കൊടുക്കാൻ ആർക്കും കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. ലോകം എന്നത് വലിയൊരു തമാശയാണെന്നും, നമ്മൾ കാണുന്ന ഈ നിയമങ്ങളും ചിട്ടകളുമെല്ലാം വെറുമൊരു നാടകമാണെന്നും വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരാൾ. ഏതൊരു സാധാരണ മനുഷ്യനും ഒരു അങ്ങേയറ്റം മോശം ദിവസത്തിലൂടെ കടന്നുപോയാൽ തന്നെപ്പോലെ ഒരു ഭ്രാന്തനാകുമെന്ന് അയാൾ ലോകത്തോട് വിളിച്ചു പറയുന്നു. മുഖത്ത് എപ്പോഴും ചായം തേച്ച്, ഒട്ടും തമാശയല്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ കണ്ട് ഉറക്കെ ചിരിക്കുന്ന ഈ മനുഷ്യൻ സിനിമയുടെയും കോമിക്സുകളുടെയും ചരിത്രത്തിൽ ഒരു അത്ഭുതമാണ്.

സിനിമയുടെ ചരിത്രം എടുത്താൽ പല കാലഘട്ടങ്ങളിൽ അയാൾ പലതായിരുന്നു. ചിലപ്പോൾ ചീട്ടുകളിയുടെ ചിഹ്നങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് കൊലപാതകം നടത്തുന്ന ഒരു സീരിയൽ കില്ലർ. മറ്റു ചിലപ്പോൾ ടെലിവിഷൻ പരിപാടികളിൽ വന്ന് ആളുകളെ പറ്റിക്കുന്ന ഒരു സാധാരണ പ്രാങ്ക്സ്റ്റർ. വേറെ ചിലപ്പോൾ വലിയൊരു സെലിബ്രിറ്റി ക്രിമിനൽ. അല്ലെങ്കിൽ ഒരു നിഹിലിസ്റ്റ് ഫിലോസഫർ. അതുമല്ലെങ്കിൽ, സമൂഹത്തിലെ ഏറ്റവും ദുർബലരായ മനുഷ്യരെ സംരക്ഷിക്കാൻ ഒരു സിസ്റ്റം പരാജയപ്പെടുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ജീവിക്കുന്ന ഒരു ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ. ഇതുവരെ മൂന്ന് വ്യത്യസ്ത നടന്മാർ മൂന്ന് വ്യത്യസ്ത സിനിമകളിൽ ഇയാളെ അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഏറ്റവും രസകരമായ കാര്യം എന്താണെന്ന് വെച്ചാൽ, ഈ മൂന്ന് പേർക്കും ആ പ്രകടനത്തിന് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പുരസ്കാരമായ അക്കാദമി അവാർഡ് അഥവാ ഓസ്കാർ ലഭിച്ചു എന്നതാണ്. സിനിമയുടെ ചരിത്രത്തിൽ ഇന്നുവരെ മറ്റൊരു കഥാപാത്രത്തിനും - അത് ഹീറോ ആകട്ടെ, വില്ലനാകട്ടെ, ഷേക്സ്പിയർ കഥാപാത്രങ്ങളോ മാർവൽ സൂപ്പർഹീറോകളോ ആകട്ടെ - ഇങ്ങനെ ഒരു നേട്ടം സ്വന്തമാക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. ഹോളിവുഡിൽ തന്നെ ഇത് വലിയൊരു ചരിത്രമാണ്.

അപ്പൊ സംഭവം എന്താണെന്ന് വെച്ചാൽ, അയാളുടെ 2019 ലെ സിനിമ റിലീസ് ചെയ്യുന്നതിന് മുമ്പ് അമേരിക്കയിലെ ഫെഡറൽ ബ്യൂറോ ഓഫ് ഇൻവെസ്റ്റിഗേഷൻ അഥവാ എഫ്ബിഐ രാജ്യത്തെ മുഴുവൻ പോലീസ് ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റുകൾക്കും ഒരു ഔദ്യോഗിക മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുകയുണ്ടായി. ആ സിനിമയിൽ അത്രത്തോളം വയലൻസ് ഉള്ളതുകൊണ്ടായിരുന്നില്ല അത്, മറിച്ച് ആ സിനിമ കാണാൻ വരുന്ന ആളുകൾ ഏത് തരത്തിലുള്ളവരായിരിക്കും, ആ സിനിമ അവരിൽ എന്ത് സ്വാധീനം ഉണ്ടാക്കും എന്ന ഭയം കൊണ്ടായിരുന്നു. അമേരിക്കയിലെ ഏറ്റവും വലിയ മെന്റൽ ഹെൽത്ത് ഓർഗനൈസേഷൻ ഈ സിനിമയെ പരസ്യമായി വിമർശിക്കുകയും, സിനിമ തുടങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് മാനസികാരോഗ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ബോധവൽക്കരണ വീഡിയോകൾ തിയേറ്ററുകളിൽ നിർബന്ധമായും കാണിക്കണം എന്ന് ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു. യഥാർത്ഥ ജീവിതത്തിൽ വെടിവെപ്പിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ട ആളുകൾ, ഈ സിനിമ റിലീസ് ചെയ്യരുതെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ട് സ്റ്റുഡിയോയ്ക്ക് കത്തയച്ചു. സിനിമ റിലീസ് ചെയ്ത ആദ്യ ദിവസം അമേരിക്കയിലെ പല തിയേറ്ററുകളിലും തോക്കേന്തിയ പോലീസുകാർക്ക് കാവൽ നിൽക്കേണ്ടി വന്നു. ഇത്രയൊക്കെ ഭയവും വിവാദങ്ങളും ഉണ്ടായിട്ടും, ഏകദേശം ഒരു ബില്യൺ എഴുപത്തിയെട്ട് മില്യൺ ആളുകൾ ടിക്കറ്റ് എടുത്ത് ഈ സിനിമ കണ്ടു.

നമുക്ക് നോക്കാം, ഇന്ന് നമ്മൾ സംസാരിക്കാൻ പോകുന്നത് വെറുമൊരു വില്ലനെക്കുറിച്ചല്ല. മറിച്ച് ഈ കഥാപാത്രം ഹോളിവുഡിനെക്കുറിച്ചും പണത്തെക്കുറിച്ചും അധികാരത്തെക്കുറിച്ചും മനുഷ്യരുടെ മനശാസ്ത്രത്തെക്കുറിച്ചും വെളിപ്പെടുത്തുന്ന സത്യങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ്. ഒരു സാമ്രാജ്യവും വെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത, മാന്ത്രിക ശക്തികളില്ലാത്ത ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യൻ എങ്ങനെയാണ് ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ലാഭകരമായ വില്ലനായി മാറിയത്?

അപ്പൊ നമുക്ക് ഇതിന്റെ തുടക്കത്തിലേക്ക് ഒന്ന് പോകാം. വർഷം 1940. സ്ഥലം ന്യൂയോർക്ക് നഗരം. ജെറി റോബിൻസൺ എന്ന് പേരുള്ള വെറും 17 വയസ്സുകാരനായ ഒരു ആർട്ടിസ്റ്റ് ബാറ്റ്മാൻ എന്ന പുതിയ കോമിക്സ് കഥാപാത്രത്തിന് വേണ്ടി ചിത്രങ്ങൾ വരയ്ക്കുന്ന ജോലി ചെയ്യുകയായിരുന്നു. വളരെ ചെറുപ്പവും കഴിവുമുള്ള അവൻ ഒരു വില്ലൻ എങ്ങനെയായിരിക്കണം എന്ന് ചിന്തിച്ചു. ബാറ്റ്മാന് നിലവിലുള്ള ശത്രുക്കളെല്ലാം വെറും ഗുണ്ടകളോ അഴിമതിക്കാരായ രാഷ്ട്രീയക്കാരോ ഒക്കെയായിരുന്നു. റോബിൻസണിന് വേണ്ടത് ബാറ്റ്മാന്റെ ആശയങ്ങൾക്ക് നേർവിപരീതമായി നിൽക്കുന്ന, അയാളുടെ ഒരു ഇരുണ്ട പ്രതിരൂപത്തെയായിരുന്നു. അവൻ ഒരു ചീട്ട് വരച്ചു - അതിലെ ജോക്കർ കാർഡ്. എല്ലാ കളികളുടെയും നിയമങ്ങൾക്ക് പുറത്ത് നിൽക്കുന്ന ആ വൈൽഡ് കാർഡിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കി അവൻ ഒരു കഥാപാത്രത്തെ സൃഷ്ടിച്ചു. ഇതിലേക്ക് ബിൽ ഫിംഗർ എന്ന എഴുത്തുകാരൻ 1928 ലെ 'ദി മാൻ ഹു ലാഫ്സ്' എന്ന സിനിമയിലെ കോൺറാഡ് വെയ്റ്റ് എന്ന നടന്റെ രൂപം കൂടി ചേർത്തതോടെ ജോക്കർ പൂർണ്ണമായി. ഈ ടീമിലെ മൂന്നാമനായ ബോബ് കെയ്ൻ ഇതിനെ എങ്ങനെ കച്ചവടമാക്കാം എന്ന് നോക്കി. പക്ഷേ സങ്കടകരമായ കാര്യം എന്താണെന്ന് വെച്ചാൽ, ഈ മൂന്ന് പേരും ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ഈ കഥാപാത്രത്തിന്റെ ക്രെഡിറ്റിന് വേണ്ടി തർക്കിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു എന്നതാണ്. ജോക്കറിനെ ശരിക്കും ആരാണ് ഉണ്ടാക്കിയത് എന്നതിന് ഇന്നും കൃത്യമായ മറുപടിയില്ല. സ്വന്തമായി അച്ഛനില്ലാത്ത ഒരു കഥാപാത്രം എന്ന് നമുക്ക് ഇതിനെ വിളിക്കാം.

നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചാൽ മനസ്സിലാകുന്ന ഒരു കാര്യം, ജോക്കർ ആദ്യ ലക്കത്തിൽ തന്നെ ഗോതം സിറ്റിയിലെ പ്രമുഖരെ കൊല്ലുമെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന ഒരു കൊടും കുറ്റവാളിയായിരുന്നു എന്നതാണ്. ജോക്കർ വെനം എന്ന രാസവസ്തു ഉപയോഗിച്ച് അയാൾ കൊല്ലുന്നവരുടെ മുഖത്ത് ഭയാനകമായ ഒരു ചിരി എക്കാലത്തേക്കുമായി ഉറഞ്ഞുനിൽക്കുമായിരുന്നു. എന്നാൽ വായനക്കാർക്ക് ബാറ്റ്മാൻ ഒരു തോൽവിയായി തോന്നാതിരിക്കാൻ ജോക്കറിനെ രണ്ടാമത്തെ കഥയിൽ തന്നെ കൊന്നുകളയാൻ ബിൽ ഫിംഗർ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ എഡിറ്ററുടെ ഒരു തീരുമാനം അവിടെ ചരിത്രം മാറ്റി. ജോക്കർ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ട് എന്ന് കാണിക്കുന്ന ഒരു ചിത്രം അവസാന നിമിഷം ചേർക്കപ്പെട്ടു. ആ ഒരൊറ്റ പേന ചലനം ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഇന്ന് നമ്മൾ കാണുന്ന ജോക്കറോ, ഹീത്ത് ലെഡ്ജറുടെ പ്രകടനമോ, ബില്യൺ ഡോളർ ലാഭമോ ഒന്നും ഉണ്ടാകില്ലായിരുന്നു.

പിന്നീട് 1954 ൽ അമേരിക്കയിൽ കോമിക്സ് കോഡ് അതോറിറ്റി വന്നു. സിനിമയിലും പുസ്തകങ്ങളിലും വയലൻസ് പാടില്ല എന്ന നിയമം വന്നതോടെ ജോക്കർ വെറുമൊരു പ്രാങ്ക്സ്റ്റർ ആയി മാറി. 1966 ലെ ആദം വെസ്റ്റ് ബാറ്റ്മാൻ സീരീസിൽ സീസർ റൊമേറോ എന്ന നടൻ അഭിനയിച്ചപ്പോൾ അയാൾ തന്റെ മീശ വടിക്കാൻ പോലും തയ്യാറായിരുന്നില്ല. മീശയ്ക്ക് മുകളിൽ വെള്ള പെയിന്റ് അടിച്ചാണ് അയാൾ ജോക്കറായത്. അത്രത്തോളം കോമാളിയായി ആ കഥാപാത്രം അന്ന് അധഃപതിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ 1988 ൽ അലൻ മൂർ എന്ന എഴുത്തുകാരൻ 'ദി കില്ലിംഗ് ജോക്ക്' എന്ന പുസ്തകം ഇറക്കിയതോടെ എല്ലാം മാറി. ഒരു മനുഷ്യനെ ഭ്രാന്തനാക്കാൻ ഒരൊറ്റ 'മോശം ദിവസം' മതി എന്ന സിദ്ധാന്തം അയാൾ മുന്നോട്ടുവെച്ചു. ജോക്കറിന്റെ ഭൂതകാലം ഒരു പരാജയപ്പെട്ട സ്റ്റാൻഡ് അപ്പ് കൊമേഡിയന്റെ കഥയായി അയാൾ അവതരിപ്പിച്ചു. പക്ഷേ ജോക്കർ തന്നെ പറയുന്നു, തന്റെ ഭൂതകാലം എപ്പോഴും ഒരു 'മൾട്ടിപ്പിൾ ചോയ്സ്' ആയിരിക്കാനാണ് താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് എന്ന്. അതായത് അയാൾ പറയുന്നതൊന്നും സത്യമാകണമെന്നില്ല. ഈ അനിശ്ചിതത്വമാണ് അയാളുടെ ഏറ്റവും വലിയ കരുത്ത്.

അപ്പൊ നമുക്ക് ബിസിനസ്സിലേക്ക് കടക്കാം. 1989 ൽ ജാക്ക് നിക്കോൾസൺ ജോക്കറായപ്പോൾ അയാൾ ഹോളിവുഡിലെ ചരിത്രം തന്നെ മാറ്റിമറിച്ചു. പത്ത് മില്യൺ ഡോളർ വാങ്ങുന്ന നിക്കോൾസൺ വെറും ആറ് മില്യണിന് അഭിനയിക്കാൻ സമ്മതിച്ചു. പക്ഷേ അയാൾ ഒരു നിബന്ധന വെച്ചു - സിനിമയുടെ ലാഭത്തിന്റെ ഒരു ശതമാനം തനിക്ക് വേണം. കൂടാതെ ജോക്കറിന്റെ പേരിൽ വിൽക്കുന്ന കളിപ്പാട്ടങ്ങൾക്കും മെർച്ചൻഡൈസിനും വിഹിതം വേണം. നിങ്ങൾ കേട്ടാൽ ഞെട്ടും, സിനിമയിൽ വെറും 585 വാക്കുകൾ മാത്രം സംസാരിച്ച നിക്കോൾസൺ ആ സിനിമയിൽ നിന്ന് മാത്രം ഉണ്ടാക്കിയത് ഏകദേശം 60 മുതൽ 90 മില്യൺ ഡോളർ വരെയാണ്. അതായത് ഓരോ വാക്കിനും ലക്ഷക്കണക്കിന് രൂപ പ്രതിഫലം! ഈ ഡീൽ ഹോളിവുഡിലെ നടന്മാരുടെ ശമ്പളം തന്നെ മാറ്റിയെഴുതി. റോബർട്ട് ഡൗണി ജൂനിയർ പിന്നീട് വാങ്ങിയ പ്രതിഫലം പോലും നിക്കോൾസൺ ഉണ്ടാക്കിയ ഈ വഴിയിലൂടെയായിരുന്നു.

ഇനി നമുക്ക് ഹീത്ത് ലെഡ്ജറിലേക്ക് വരാം. ക്രിസ്റ്റഫർ നോളന്റെ 'ദി ഡാർക്ക് നൈറ്റ്' എന്ന സിനിമയ്ക്ക് വേണ്ടി ലെഡ്ജർ നടത്തിയത് മനുഷ്യസാധ്യമായതിലും അപ്പുറമുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുകളായിരുന്നു. ആറ് ആഴ്ച ലണ്ടനിലെ ഒരു ഹോട്ടൽ മുറിയിൽ അയാൾ സ്വയം പൂട്ടിയിട്ടു. ജോക്കർ ഡയറി എന്ന പേരിൽ അയാൾ ഒരു സ്ക്രാപ്പ് ബുക്ക് ഉണ്ടാക്കി. കഴുതപ്പുലികളുടെ ചിത്രങ്ങളും ക്രൂരമായ തമാശകളും നിറഞ്ഞ ആ ഡയറിയിലൂടെയാണ് അയാൾ ജോക്കറുടെ ഭ്രാന്തമായ ചിരി കണ്ടെത്തിയത്. ഷൂട്ടിംഗ് സെറ്റിൽ ലെഡ്ജർ പലപ്പോഴും സ്ക്രിപ്റ്റിൽ ഇല്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തു. ജയിലിൽ കിടന്ന് കമ്മീഷണർ ഗോർഡന് വേണ്ടി കൈയ്യടിക്കുന്നതും, പെൻസിൽ ഉപയോഗിച്ചുള്ള കൊലപാതകവും ഒക്കെ ലെഡ്ജറുടെ സ്വന്തം ഐഡിയയായിരുന്നു. പക്ഷേ സങ്കടകരമായ കാര്യം 2008 ൽ സിനിമ റിലീസ് ചെയ്യുന്നതിന് മുമ്പ് 28-ാം വയസ്സിൽ അയാൾ മരണപ്പെട്ടു എന്നതാണ്. ജോക്കർ എന്ന കഥാപാത്രം അയാളെ മാനസികമായി തകർത്തു എന്നൊക്കെയുള്ള കഥകൾ അന്ന് പ്രചരിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ ലെഡ്ജറുടെ സഹോദരി പറഞ്ഞത് അയാൾ ജോക്കറായി അഭിനയിക്കുന്നത് അത്രത്തോളം ആസ്വദിച്ചിരുന്നു എന്നാണ്. മരണാനന്തര ബഹുമതിയായി അയാൾക്ക് ഓസ്കാർ ലഭിച്ചു. ആ ജേണലിന്റെ അവസാന പേജിൽ അയാൾ സിൽവർ മാർക്കർ കൊണ്ട് വലിയ അക്ഷരത്തിൽ എഴുതിവെച്ചിരുന്നു: "BYE BYE".

അപ്പൊ നമ്മൾ പറഞ്ഞു നിർത്തിയത് ഹീത്ത് ലെഡ്ജറെ കുറിച്ചാണല്ലോ. ഇനി നമുക്ക് നോക്കാം എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇത്രയധികം ക്രൂരതകൾ ചെയ്യുന്ന, ഒരു തരത്തിലും നീതീകരിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഈ ഒരു വില്ലനെ ലോകം മുഴുവൻ ഇത്രയധികം സ്നേഹിക്കുന്നത് എന്ന്. ഇതിനു പിന്നിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നത് വളരെ കൃത്യമായ ചില മനശാസ്ത്രപരമായ കാരണങ്ങളാണ്. അതിൽ ഒന്നാമത്തേതാണ് നറേറ്റീവ് ട്രാൻസ്പോർട്ടേഷൻ എന്ന് വിളിക്കുന്ന സംഗതി. നമ്മൾ ഒരു കഥയുമായി വല്ലാതെ അടുത്തു പോകുമ്പോൾ, അല്ലെങ്കിൽ ആ കഥാപാത്രം അത്രത്തോളം റിയൽ ആയി നമുക്ക് തോന്നുമ്പോൾ നമ്മുടെ തലച്ചോർ ശരിയും തെറ്റും തിരിച്ചറിയാനുള്ള ആ ഒരു കഴിവിനെ താൽക്കാലികമായി ഒന്ന് നിർത്തിവെക്കും. അതായത് ആ കഥാപാത്രം ചെയ്യുന്ന ക്രൂരതകളെയല്ല നിങ്ങൾ അവിടെ കാണുന്നത്, മറിച്ച് അയാൾക്ക് അതൊക്കെ ചെയ്യാനുണ്ടായ സാഹചര്യങ്ങളെയാണ് നിങ്ങൾ നോക്കിക്കാണുന്നത്. ഇതൊരു വലിയ ബിസിനസ്സ് തന്ത്രം കൂടിയാണ്. ലെഡ്ജറുടെയും പിന്നീട് വന്ന ജോവാക്വിൻ ഫീനിക്സിന്റെയും പ്രകടനങ്ങൾ അത്രത്തോളം മികച്ചതായിരുന്നു എന്നത് കൊണ്ടാണ് പ്രേക്ഷകർക്ക് ആ ഒരു ട്രാൻസ്പോർട്ടേഷൻ അനുഭവപ്പെട്ടത്.

അതുപോലെ തന്നെ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട മറ്റൊരു കാര്യമാണ് കാൾ യുങ്ങ് എന്ന സൈക്കോളജിസ്റ്റ് പറഞ്ഞ ഷാഡോ തിയറി. ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും ഉള്ളിൽ ഒരു ഇരുണ്ട വശം ഉണ്ടെന്നാണ് യുങ്ങ് പറയുന്നത്. നമ്മൾ പുറത്തു കാണിക്കാതെ ഉള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കുന്ന നമ്മുടെ ദേഷ്യം, സങ്കടം, ഈ വ്യവസ്ഥിതിയോടുള്ള വെറുപ്പ് എന്നിവയെല്ലാം നമ്മുടെ ഈ ഷാഡോയിലാണ് കിടക്കുന്നത്. സാധാരണ മനുഷ്യർ ഇത് പുറത്തു കാണിക്കാൻ ഭയപ്പെടുമ്പോൾ ജോക്കർ അത് പരസ്യമായി ആസ്വദിക്കുന്നു. അയാൾ തന്റെ ദേഷ്യത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്നില്ല, മറിച്ച് അയാൾ അത് തന്നെയായി മാറുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ലോകം മുഴുവൻ തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കണം എന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യന്റെ പ്രതിരൂപമായി ജോക്കർ മാറുമ്പോൾ, തങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ ദേഷ്യം പുറത്തു കാണിക്കാൻ കഴിയാത്ത ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ ജോക്കറിൽ തങ്ങളെത്തന്നെ കാണുന്നു. ഇതാണ് ഈ കഥാപാത്രത്തെ ലോകത്തെ ഏറ്റവും വലിയ കൊമേർഷ്യൽ ശക്തിയാക്കി മാറ്റിയത്.

അപ്പൊ ഇവിടെയാണ് 2019 ലെ ജോക്കർ സിനിമയുടെ പ്രസക്തി. ആ സിനിമയിൽ നമ്മൾ കാണുന്ന ആർതർ ഫ്ലെക്ക് എന്ന മനുഷ്യനെ അവനെ സംരക്ഷിക്കേണ്ട എല്ലാ സിസ്റ്റവും പരാജയപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. ഗവൺമെന്റ് ഫണ്ട് വെട്ടിക്കുറച്ചത് കാരണം അവനുള്ള തെറാപ്പി നിർത്തുന്നു, മരുന്നുകൾ ലഭിക്കാതെ വരുന്നു. സാമ്പത്തികമായി അവൻ തകർന്നു പോകുന്നു. സമൂഹം അവനെ തല്ലുകയും അപമാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സ്വന്തം കുടുംബം പോലും അവനെ ചതിക്കുന്നു. ഒടുവിൽ താൻ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആരാധിക്കുന്ന മറെ ഫ്രാങ്ക്ലിൻ എന്ന ടിവി ഹോസ്റ്റ് പോലും തമാശയ്ക്ക് വേണ്ടി അവനെ എല്ലാവരുടെയും മുന്നിലിട്ട് അപമാനിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ ഒന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്കൂ, ഒരു മനുഷ്യനെ തകർക്കാൻ ഇതിലും കൂടുതൽ എന്ത് വേണം? ഈ ഒരു സാഹചര്യത്തിലാണ് അവൻ വയലൻസിലേക്ക് തിരിയുന്നത്. ആ സിനിമ കണ്ട ഒരുപാട് ആളുകൾക്ക് അത് സ്വന്തം ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു കണ്ണാടിയായിട്ടാണ് തോന്നിയത്. അതുകൊണ്ടാണ് എഫ്ബിഐ പോലും ആ സിനിമയെ അത്രത്തോളം ഭയപ്പെട്ടത്.

ഇനി നമുക്ക് ബാറ്റ്മാനും ജോക്കറും തമ്മിലുള്ള ആ യുദ്ധത്തെക്കുറിച്ച് ഒന്ന് സംസാരിക്കാം. ഇത് വെറുമൊരു നന്മയും തിന്മയും തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടമല്ല. മറിച്ച് ഇത് രണ്ട് വ്യത്യസ്ത ചിന്താഗതികൾ തമ്മിലുള്ള യുദ്ധമാണ്. ബാറ്റ്മാൻ വിശ്വസിക്കുന്നത് അച്ചടക്കം കൊണ്ട് എല്ലാം ശരിയാക്കാം എന്നാണ്. എത്ര വലിയ നഷ്ടം ഉണ്ടായാലും താൻ തന്റെ നിയമങ്ങൾ ലംഘിക്കില്ല എന്ന് ബാറ്റ്മാൻ വാശി പിടിക്കുന്നു. എന്നാൽ ജോക്കർ പറയുന്നത് ഈ നിയമങ്ങളെല്ലാം വെറും കാപട്യമാണെന്നാണ്. നിനക്കൊരു മോശം ദിവസമുണ്ടായി, എനിക്കുമൊരു മോശം ദിവസമുണ്ടായി, നീ ഇപ്പോഴും എല്ലാം ശരിയാണെന്ന് നടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു, ഞാൻ ആ സത്യം അംഗീകരിച്ചു, ഇതാണ് നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം എന്ന് ജോക്കർ ബാറ്റ്മാനോട് വിളിച്ചു പറയുന്നു. ബാറ്റ്മാനെ കൊണ്ട് ഒരാളെയെങ്കിലും കൊല്ലിക്കുക എന്നതാണ് ജോക്കറുടെ ലക്ഷ്യം. കാരണം ബാറ്റ്മാൻ ഒരു കൊലപാതകം ചെയ്താൽ ജോക്കർ വിശ്വസിക്കുന്ന ആ തത്വചിന്ത വിജയിക്കും. ഇതുകൊണ്ടാണ് അവർക്ക് പരസ്പരം കൊല്ലാൻ കഴിയാത്തത്.

പക്ഷേ ഇത്രയധികം വിജയങ്ങൾ ഉണ്ടായ ഈ കഥാപാത്രത്തിന് 2024 ൽ ഒരു വലിയ തിരിച്ചടി നേരിട്ടു. 55 മില്യൺ ഡോളറിൽ നിർമ്മിച്ച് ഒരു ബില്യൺ ഡോളർ ലാഭമുണ്ടാക്കിയ ആദ്യ സിനിമയുടെ വിജയം കണ്ടു വാർണർ ബ്രദേഴ്സ് അതിന്റെ രണ്ടാം ഭാഗം എടുക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഏകദേശം 200 മില്യൺ ഡോളറാണ് അവർ ഈ സിനിമയ്ക്ക് വേണ്ടി ചിലവാക്കിയത്. എന്നാൽ ഈ സിനിമ ഒരു മ്യൂസിക്കൽ സിനിമയായിട്ടാണ് അവർ എടുത്തത്. ജോക്കർ പാട്ടു പാടുന്നതും ഡാൻസ് കളിക്കുന്നതുമൊക്കെ കണ്ട പ്രേക്ഷകർക്ക് അത് ഒട്ടും ദഹിച്ചില്ല. ആദ്യ സിനിമയിൽ ആർതർ ഫ്ലെക്ക് ജോക്കറായി മാറുന്നത് ആഘോഷിച്ച ആരാധകർക്ക് മുന്നിൽ, രണ്ടാം ഭാഗത്തിൽ അവൻ വെറുമൊരു പാവമാണെന്ന് കാണിക്കാൻ സംവിധായകൻ ശ്രമിച്ചു. അതോടെ പ്രേക്ഷകർ ആ സിനിമയെ കൈവിട്ടു. ഏകദേശം 144 മില്യൺ ഡോളറിന്റെ ഭീമമായ നഷ്ടമാണ് വാർണർ ബ്രദേഴ്സിന് ഉണ്ടായത്. ഹോളിവുഡ് ചരിത്രത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ പരാജയങ്ങളിൽ ഒന്നായി ജോക്കർ 2 മാറി.

എങ്കിലും ജോക്കർ എന്ന കഥാപാത്രം നമ്മളോട് പറയുന്നത് വളരെ വലിയൊരു സത്യമാണ്. നമ്മൾ കാണുന്ന ഈ സുരക്ഷിതമായ ലോകം വെറുമൊരു മോശം ദിവസം കൊണ്ട് തകരാവുന്നതേയുള്ളൂ എന്നാണ് ജോക്കർ തെളിയിക്കുന്നത്. എല്ലാ സിസ്റ്റവും പരാജയപ്പെടുമ്പോൾ, നിങ്ങളെ കേൾക്കാൻ ആരുമില്ലാതെ വരുമ്പോൾ ഒരു മനുഷ്യൻ എങ്ങനെയായി മാറും എന്നതിന്റെ ഉദാഹരണമാണവൻ. ജോക്കർ എന്നത് വെറുമൊരു വില്ലന്റെ പേരല്ല, മറിച്ച് എല്ലാം ശരിയാണെന്ന് നടിക്കുന്നത് നിർത്തിയ ഒരു മനുഷ്യന്റെ അവസ്ഥയാണ്. ലോകം എത്രയൊക്കെ ഭയപ്പെട്ടാലും, എത്രയൊക്കെ വിവാദങ്ങൾ ഉണ്ടായാലും ജോക്കർ ഇന്നും ഒരു വലിയ ചോദ്യചിഹ്നമായി നിലനിൽക്കുന്നു. നമ്മൾ ഓരോരുത്തരും ജോക്കറാകാൻ വെറുമൊരു മോശം ദിവസം മാത്രം മതി എന്ന സത്യം അയാൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് നമ്മളെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.