കുതിരവണ്ടികളിൽ നിന്ന് ലോകം കീഴടക്കിയ യന്ത്രത്തിലേക്ക്: മെഴ്‌സിഡസ് ബെൻസിന്റെ ആരും പറയാത്ത ഇതിഹാസ കഥ!

ലോകത്തിലെ ഏതൊരു വൻകിട ലക്ഷ്വറി ബ്രാൻഡിന്റെ ചരിത്രം എടുത്തുനോക്കിയാലും നമുക്ക് കാണാൻ കഴിയുന്നത് കടുത്ത മത്സരത്തിന്റെ ഒരു വലിയ പോരാട്ടമാണ്. ഇപ്പോൾ റോളക്സ് എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ നമ്മുടെ മനസ്സിലേക്ക് ഒമേഗയുടെ പേര് വരും. ആപ്പിളിന്റെ ഐഫോണിന് ബദലായി സാംസങ് നിലനിൽക്കുന്നു. നൈക്കിയുടെ ഓരോ ചുവടിനും മറുപടിയുമായി അഡിഡാസ് കൂടെയുണ്ട്. ഇതിനൊക്കെ കാരണം വളരെ ലളിതമാണ്. ഇവരൊക്കെയും നിലവിലുള്ള ഒരു ഇൻഡസ്ട്രിയിലേക്ക് കടന്നുവരുകയും, അവിടെ നേരത്തെ തന്നെ നിലനിൽക്കുന്ന മറ്റ് വലിയ കമ്പനികളോട് പോരാടി തങ്ങളുടെ സാമ്രാജ്യം കെട്ടിപ്പടുക്കുകയും ചെയ്തവരാണ്. ബിസിനസ്സ് ലോകത്ത് ഇതിനെ നമ്മൾ റെഡ് ഓഷ്യൻ സ്ട്രാറ്റജി എന്ന് വിളിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ജർമ്മനിയിലെ ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ നിന്ന് തുടങ്ങി ഇന്ന് ലോകമെമ്പാടും പ്രൗഢിയുടെയും ലക്ഷ്വറിയുടെയും അവസാന വാക്കായി മാറിയ മെഴ്‌സിഡസ് ബെൻസ് എന്ന കമ്പനിയുടെ ചരിത്രം ഇതിൽ നിന്നൊക്കെ തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാണ്. അവർ മത്സരിക്കാൻ ഒരു എതിരാളിയെ തിരഞ്ഞുപോവുകയോ, നിലവിലുള്ള ഒരു മാർക്കറ്റിലേക്ക് വണ്ടി ഓടിച്ചു കയറ്റുകയോ ആയിരുന്നില്ല. പകരം, വരുന്ന നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ ലോകത്തുള്ള മറ്റെല്ലാ കമ്പനികൾക്കും മത്സരിക്കാനായി, അന്നുവരെ മനുഷ്യരാശി കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത തികച്ചും പുതിയൊരു ഇൻഡസ്ട്രി തന്നെ അവർ ഒറ്റയ്ക്ക് സൃഷ്ടിച്ചെടുക്കുകയായിരുന്നു. ചിന്തിച്ചു നോക്കൂ, ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി മനുഷ്യൻ യാത്രയ്ക്കും ചരക്കുനീക്കത്തിനും ആശ്രയിച്ചിരുന്നത് കുതിരകളെയും കുതിരവണ്ടികളെയും മാത്രമായിരുന്നു. അതിനുമപ്പുറം ഒരു ചിന്ത പോലും അന്നത്തെ മനുഷ്യർക്ക് അസാധ്യമായിരുന്നു. അങ്ങനെയൊരു ലോകത്തിൽ, കൈയ്യിൽ ചില്ലിക്കാശില്ലാത്ത ഒരു പാവപ്പെട്ട എഞ്ചിനീയർ, പുകയും ബഹളവും ഉണ്ടാക്കുന്ന ഒരു ഇരുമ്പ് യന്ത്രത്തെ വിശ്വസിക്കാൻ കോടിക്കണക്കിന് മനുഷ്യരെ എങ്ങനെ പ്രേരിപ്പിച്ചു എന്നത് വളരെ അത്ഭുതകരമായ ഒരു കാര്യമാണ്. ഇതൊരു സാധാരണ വാഹന നിർമ്മാണ കമ്പനിയുടെ മാത്രം കഥയല്ല. മറിച്ച്, ഇന്ന് ബിസിനസ്സ് ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഏതൊരാൾക്കും, ഒരു പുതിയ സ്റ്റാർട്ടപ്പ് തുടങ്ങാൻ സ്വപ്നം കാണുന്നവർക്കും, ജീവിതത്തിൽ വലിയ വിജയം നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഏതൊരാൾക്കും ഒരു ഗൈഡായി ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയുന്ന വലിയ പാഠങ്ങളുടെ ഒരു നിധിയാണ്. നമുക്ക് ആ ചരിത്രത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങി നോക്കാം.

സംഭവം നടക്കുന്നത് പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിലാണ്. 1844-ൽ ജർമ്മനിയിലെ കാൾസ്റൂ എന്ന സ്ഥലത്ത് വളരെ നിർദ്ധനരായ ഒരു കുടുംബത്തിലാണ് കാൾ ബെൻസ് ജനിക്കുന്നത്. അവൻ ജനിച്ച് വെറും രണ്ട് വയസ്സായപ്പോഴേക്കും ഒരു ട്രെയിൻ അപകടത്തിൽ പെട്ട് അവന്റെ അച്ഛൻ മരണപ്പെട്ടു. അതോടെ ആ കുടുംബം കടുത്ത പട്ടിണിയിലേക്കും പറ്റിനിൽക്കാൻ വഴിയില്ലാത്ത സാമ്പത്തിക തകർച്ചയിലേക്കും തള്ളിയിടപ്പെട്ടു. ആ സമയത്ത്, അന്നത്തെ ജർമ്മൻ സമൂഹത്തിലെ രീതി അനുസരിച്ച്, അമ്മയ്ക്ക് വേണമെങ്കിൽ കൊച്ചു കാളിനെ എന്തെങ്കിലും ചെറിയ ജോലികൾക്കോ ഫാക്ടറികളിലോ അയച്ച് പണമുണ്ടാക്കാമായിരുന്നു. അന്നത്തെ കാലത്ത് അത് വളരെ സ്വാഭാവികമായ ഒരു കാര്യമായിരുന്നു. എന്നാൽ ആ അമ്മ എടുത്ത തീരുമാനം ചരിത്രത്തിന്റെ ഗതി തന്നെ മാറ്റിമറിക്കുന്നതായിരുന്നു. എത്ര വലിയ പട്ടിണി സഹിക്കേണ്ടി വന്നാലും, താൻ പട്ടിണി കിടന്നാലും തന്റെ മകന് അക്കാലത്ത് ലഭ്യമായ ഏറ്റവും മികച്ച വിദ്യാഭ്യാസം തന്നെ നൽകണമെന്ന് ആ അമ്മ ഉറപ്പിച്ചു. ബിസിനസ്സിലും സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രത്തിലും ഇന്ന് നമ്മൾ അതിനെ ഹ്യൂമൻ ക്യാപിറ്റൽ ഇൻവെസ്റ്റ്മെന്റ് എന്ന് വിളിക്കും. അതായത്, പെട്ടെന്നുള്ള ചെറിയ ലാഭങ്ങൾക്ക് പിന്നാലെ പോകാതെ, ഒരു മനുഷ്യന്റെ തലച്ചോറിലും അവന്റെ അറിവിലും ഭാവി മുന്നിൽ കണ്ട് നടത്തുന്ന ഏറ്റവും വലിയ നിക്ഷേപം. ആ അമ്മ അന്ന് ചെയ്തത് ഒരു മകന് നൽകാവുന്ന ഏറ്റവും വലിയ കരുതലായിരുന്നു. പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് തന്നെ കാൾ മറ്റ് കുട്ടികളെപ്പോലെ കളിച്ച് സമയം കളയാൻ താല്പര്യപ്പെട്ടില്ല. പകരം യന്ത്രങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ അടുത്തു കാണാനും, ക്ലോക്കുകളും ചെറിയ എഞ്ചിനുകളും അഴിച്ചുപണിത് അവ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്ന് പഠിക്കാനുമായിരുന്നു അവൻ സമയം കണ്ടെത്തിയത്. ഇവിടെയാണ് നമ്മൾ ഒന്നാമത്തെ വലിയ ബിസിനസ്സ് പാഠം പഠിക്കുന്നത്. വലിയ മാർക്കറ്റുകൾ ഒരിക്കലും ജനങ്ങൾ ഡിമാൻഡ് ചെയ്യുന്നത് കണ്ടിട്ട് പെട്ടെന്ന് ഉണ്ടാവുകയില്ല. ജനങ്ങൾക്ക് എന്താണ് വേണ്ടതെന്ന് അവർക്ക് പോലും അറിയാത്ത ഒരു കാലത്ത്, വരാൻ പോകുന്ന ഭാവിയെ മുൻകൂട്ടി കാണാൻ കഴിവുള്ള ചില ക്രാന്തദർശികളായ മനുഷ്യരാണ് പുതിയ മാർക്കറ്റുകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നത്. അന്നത്തെ കാലത്ത് സാധാരണക്കാരായ മനുഷ്യരോട് നിങ്ങൾക്ക് യാത്രാസൗകര്യത്തിൽ എന്താണ് മാറ്റം വേണ്ടതെന്ന് ചോദിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, അവർ പറയുമായിരുന്നു ഞങ്ങൾക്ക് നിലവിലുള്ളതിനേക്കാൾ വേഗത്തിൽ ഓടുന്ന ഒരു കുതിരയെ വേണം എന്ന്. എന്നാൽ കാൾ ബെൻസ് ചിന്തിച്ചത് കുതിരകളെക്കുറിച്ച് ആയിരുന്നില്ല, മറിച്ച് കുതിരകളെ മൊത്തത്തിൽ ഒഴിവാക്കി യന്ത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് ഓടുന്ന ഒരു വാഹനത്തെക്കുറിച്ചായിരുന്നു. എങ്കിലും അദ്ദേഹം എടുത്തുചാടി ഒരു കമ്പനി തുടങ്ങാൻ പോയില്ല. സ്വന്തമായി ഒരു ആശയം മനസ്സിൽ വന്ന ഉടൻ അതിലേക്ക് ഇറങ്ങിത്തിരിക്കാതെ, ഏഴു വർഷത്തോളം വിവിധ കമ്പനികളിൽ എഞ്ചിനീയറായും മാനുഫാക്ചറിംഗ് തൊഴിലാളിയായും അദ്ദേഹം ജോലി ചെയ്തു. ഒരു ബിസിനസ്സ് എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു, ഡിസൈനിങ് എങ്ങനെയാണ് ചെയ്യുന്നത്, പണത്തിന്റെ വരവും ചെലവും എങ്ങനെ നിയന്ത്രിക്കണം എന്നൊക്കെ അദ്ദേഹം പ്രായോഗികമായി പഠിച്ചെടുത്തു. പെട്ടെന്ന് എന്തെങ്കിലും കാണിച്ച് പണമുണ്ടാക്കുന്നതിനേക്കാൾ, കൃത്യമായ തയ്യാറെടുപ്പുകൾക്ക് മൂല്യം നൽകുക എന്നതാണ് രണ്ടാമത്തെ വലിയ പാഠം.

തന്റെ ഇരുപത്തിയേഴാമത്തെ വയസ്സിൽ, ആവശ്യത്തിന് അനുഭവസമ്പത്ത് നേടി എന്ന് ഉറപ്പായപ്പോൾ, കാൾ ബെൻസ് അഗസ്റ്റ് റിട്ടർ എന്നൊരു മെക്കാനിക്കുമായി ചേർന്ന് തന്റെ ആദ്യത്തെ കമ്പനി ആരംഭിച്ചു. എന്നാൽ ആ സംരംഭം ഒരു വൻ ദുരന്തമായി മാറി. കാരണം റിട്ടർ ഒട്ടും വിശ്വസിക്കാൻ കൊള്ളാത്ത, ബിസിനസ്സ് ധാരണയില്ലാത്ത ഒരു പങ്കാളിയായിരുന്നു. വൈകാതെ തന്നെ കമ്പനിയുടെ പണം നഷ്ടപ്പെട്ടു, കടം വീട്ടാൻ കഴിയാതെ യന്ത്രങ്ങളും ഉപകരണങ്ങളും ജപ്തി ചെയ്യപ്പെടുകയും കമ്പനി പൂട്ടലിന്റെ വക്കിൽ എത്തുകയും ചെയ്തു. ബിസിനസ്സ് പഠിക്കുന്ന ഏതൊരാളും മനസ്സിലാക്കേണ്ട മൂന്നാമത്തെ പാഠം ഇതാണ്. നിങ്ങളുടെ കയ്യിലുള്ള സാങ്കേതികവിദ്യയോ ആശയമോ എത്ര മികച്ചതാണെങ്കിലും, നിങ്ങളോടൊപ്പം നിൽക്കുന്ന പാർട്ണർമാർ മോശമാണെങ്കിൽ ആ ബിസിനസ്സ് തകർന്നടിയും. മികച്ച ടെക്നോളജി ഉണ്ടെങ്കിൽ ബിസിനസ്സ് തനിയെ വിജയിക്കും എന്നൊരു തെറ്റായ ധാരണ കാൾ ബെൻസിനും ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ഈ വലിയ തകർച്ചയിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹത്തെ രക്ഷിക്കാൻ വളരെ അപ്രതീക്ഷിതമായി ഒരാൾ മുന്നോട്ടുവന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാവി വധുവായിരുന്ന ബെർത്ത റിംഗർ. വളരെ ധനികയായ ഒരു കുടുംബത്തിൽ നിന്നായിരുന്നു ബെർത്ത വന്നത്. കാളിന്റെ കമ്പനി ജപ്തി ഭീഷണിയിലാണെന്ന് അറിഞ്ഞ ബെർത്ത ചെയ്തത് അന്നത്തെ കാലത്ത് ആരും ചിന്തിക്കാത്ത ഒരു കാര്യമാണ്. സ്വന്തം വിവാഹത്തിനായി മാറ്റി വെച്ചിരുന്ന സ്ത്രീധന തുകയും സമ്പാദ്യവും മുഴുവൻ എടുത്ത് അവർ റിട്ടറുടെ ഷെയറുകൾ മുഴുവൻ വിലയ്ക്ക് വാങ്ങി. അങ്ങനെ റിട്ടറെ കമ്പനിയിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കി കാളിനെ പൂർണ്ണ സ്വതന്ത്രനാക്കി. ഇന്നത്തെ സ്റ്റാർട്ടപ്പ് ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ, ചരിത്രത്തിലെ ആദ്യത്തെ പ്രധാനപ്പെട്ട എയ്ഞ്ചൽ ഇൻവെസ്റ്റർ ബെർത്ത റിംഗർ ആയിരുന്നു. അവർ പണം നിക്ഷേപിച്ചത് ഒരു ഉൽപ്പന്നത്തിലോ ലാഭത്തിലോ ആയിരുന്നില്ല, മറിച്ച് കാൾ ബെൻസ് എന്ന മനുഷ്യന്റെ ബുദ്ധിയിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വപ്നത്തിലുമായിരുന്നു. മികച്ച നിക്ഷേപകർ എപ്പോഴും ഉൽപ്പന്നത്തേക്കാൾ ഉപരി അത് ഉണ്ടാക്കുന്ന വ്യക്തിയുടെ കഴിവിലാണ് വിശ്വസിക്കുന്നത്. ബെർത്ത എന്ന ആ ശക്തയായ സ്ത്രീ അന്ന് ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ, ഒരുപക്ഷേ കാൾ ബെൻസ് എന്ന എഞ്ചിനീയറുടെ ചരിത്രം 1871-ൽ തന്നെ അവസാനിച്ചു പോയേനെ.

കമ്പനി സ്വന്തം കയ്യിലായതിന് ശേഷമുള്ള പത്തുവർഷം കാൾ ബെൻസ് ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ ഇന്നത്തെ സ്റ്റാർട്ടപ്പുകൾക്ക് വലിയൊരു പാഠമാണ്. അദ്ദേഹം ഒറ്റയടിക്ക് വണ്ടിയുണ്ടാക്കാൻ പോയില്ല. പകരം, ഒരു കാറിന് ആവശ്യമായ ഓരോ ചെറിയ ഘടകങ്ങളും സാങ്കേതികവിദ്യകളും പടിപടിയായി അദ്ദേഹം വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു. എഞ്ചിൻ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യാനുള്ള സ്പാർക്ക് പ്ലഗുകൾ, ഇന്ധനം എത്തിക്കാനുള്ള കാർബ്യുറേറ്ററുകൾ, ഗിയർ സിസ്റ്റങ്ങൾ, വാട്ടർ റേഡിയേറ്റർ, ക്ലച്ച് എന്നിവയൊക്കെ അദ്ദേഹം ഡിസൈൻ ചെയ്യുകയും ഓരോന്നിനും പേറ്റന്റ് എടുക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതിന് രണ്ട് ഉദ്ദേശങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒന്ന്, ഇത് അദ്ദേഹത്തെ ഒരു പൂർണ്ണ വാഹനം നിർമ്മിക്കുന്നതിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുപ്പിച്ചു. രണ്ട്, ഈ ചെറിയ കണ്ടുപിടുത്തങ്ങളുടെ പേറ്റന്റുകൾ മറ്റ് കമ്പനികൾക്ക് വിറ്റും ലൈസൻസ് നൽകിയും അദ്ദേഹം കമ്പനി മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാനുള്ള പണം കണ്ടെത്തി. ഒരു വലിയ സ്വപ്നത്തിന് പിന്നാലെ പോകുമ്പോൾ, ദൈനംദിന ആവശ്യങ്ങൾക്ക് പണം കണ്ടെത്താനുള്ള ചെറിയ വഴികളും തുറന്നിടണം. ഈ ഒരു കൃത്യമായ സ്ട്രാറ്റജി ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടാണ് പല പുതിയ കമ്പനികളും വേഗത്തിൽ പൂട്ടിപ്പോകുന്നത്. അങ്ങനെ നീണ്ട വർഷത്തെ കഠിനാധ്വാനത്തിന് ശേഷം 1885-ൽ ഒരു ചെറിയ വണ്ടിയിൽ വെക്കാൻ പാകത്തിലുള്ള ഒരു ഗ്യാസോലിൻ എഞ്ചിൻ അദ്ദേഹം വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു. നിലവിലുള്ള ഒരു കുതിരവണ്ടിയിൽ കൊണ്ട് എഞ്ചിൻ വെക്കുന്നതിന് പകരം, ആ എഞ്ചിന് വേണ്ടി മാത്രം തികച്ചും പുതിയൊരു മൂന്നു ചക്ര വാഹനം അദ്ദേഹം ഡിസൈൻ ചെയ്തു. അതാണ് ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ ബെൻസ് പേറ്റന്റ്-മോട്ടോർവാഗൺ. വെറും 0.66 കുതിരശക്തി മാത്രമുള്ള, മണിക്കൂറിൽ പരമാവധി ഏഴു മൈൽ മാത്രം വേഗതയുള്ള ഒരു വാഹനം. ഇന്നത്തെ കാലത്ത് ഇതൊരു തമാശയായി തോന്നാമെങ്കിലും, അന്ന് അത് ലോകത്തെ ഞെട്ടിച്ച ഒരു കണ്ടുപിടുത്തമായിരുന്നു.

എന്നാൽ സാങ്കേതികവിദ്യ വിജയിച്ചാലും ബിസിനസ്സ് വിജയിക്കണമെന്നില്ല എന്ന് കാൾ ബെൻസ് വൈകാതെ മനസ്സിലാക്കി. 1886-ൽ അദ്ദേഹം ഈ വാഹനം ജനങ്ങൾക്ക് മുൻപിൽ അവതരിപ്പിച്ചപ്പോൾ, തികച്ചും നിരാശാജനകമായ പ്രതികരണമാണ് ലഭിച്ചത്. ആളുകൾ അതിനെ വിചിത്രമായ ഒരു ചെകുത്താന്റെ വണ്ടി എന്ന് വിളിച്ചു. അത് പൊട്ടിത്തെറിച്ച് ആളുകൾ മരിച്ചുപോകുമെന്നും, വളരെ അപകടം പിടിച്ച ഒന്നാണെന്നും സാധാരണക്കാർ വിശ്വസിച്ചു. ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി സുരക്ഷിതമായി ഉപയോഗിച്ചു വരുന്ന കുതിരവണ്ടികൾ നിലവിലുള്ളപ്പോൾ, എന്തിനാണ് ഇത്രയും വിലകൂടിയ, വലിയ ശബ്ദമുണ്ടാക്കുന്ന, പുകതുപ്പുന്ന ഒരു യന്ത്രം വാങ്ങുന്നത് എന്ന് ജനങ്ങൾ ചിന്തിച്ചു. കാൾ ബെൻസിന്റെ ബിസിനസ്സ് പങ്കാളികൾക്ക് പോലും ആ വണ്ടിയിൽ വലിയ പ്രതീക്ഷയില്ലായിരുന്നു. ഇതാണ് എല്ലാ പുതിയ കണ്ടുപിടുത്തങ്ങളും നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളി. ആളുകൾ എപ്പോഴും ഒരു പുതിയ ടെക്നോളജിയെ താരതമ്യം ചെയ്യുന്നത് നിലവിലുള്ള ഏറ്റവും മികച്ച സംവിധാനവുമായാണ്, അല്ലാതെ ഭാവിയിൽ ആ ടെക്നോളജിക്ക് ഉണ്ടാകാൻ പോകുന്ന സാധ്യതകളുമായല്ല. 1886-ൽ ജീവിച്ചിരുന്ന മനുഷ്യർക്ക് കുതിരവണ്ടികൾ ഒരു പ്രശ്നമേ ആയിരുന്നില്ല. പ്രശ്നങ്ങളില്ലാത്ത ഒരു കാര്യത്തിന് എന്തിനാണ് പുതിയൊരു പരിഹാരം എന്ന് അവർ ചിന്തിച്ചു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ വണ്ടിയുടെ വിൽപ്പന വളരെ മോശമായിരുന്നു. ഏതൊരു സാധാരണക്കാരനും തകർന്നുപോയി ആ സ്വപ്നം ഉപേക്ഷിക്കുന്ന അവസ്ഥ. എന്നാൽ കാളും ബെർത്തയും തോറ്റുകൊടുക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല.

1888-ൽ ബെർത്ത ബെൻസ് എടുത്ത ഒരു ധീരമായ തീരുമാനമാണ് ലോക ചരിത്രത്തെ തന്നെ മാറ്റിമറിച്ചത്. കാൾ ബെൻസിനെ പോലും അറിയിക്കാതെ, ഒരു അതിരാവിലെ അവർ തങ്ങളുടെ രണ്ട് ആൺമക്കളെയും കൂട്ടി ആ മൂന്നു ചക്ര കാറിൽ ഒരു യാത്ര പുറപ്പെട്ടു. 106 കിലോമീറ്റർ അകലെയുള്ള ഫോർഷൈമിലെ സ്വന്തം അമ്മയുടെ വീട്ടിലേക്കായിരുന്നു ആ യാത്ര. ഇന്നത്തെപ്പോലെ റോഡുകളോ, പെട്രോൾ പമ്പുകളോ, വഴി കാണിക്കുന്ന മാപ്പുകളോ, മെക്കാനിക്കുകളോ ഒന്നുമില്ലാതിരുന്ന ഒരു കാലത്ത് അങ്ങനെയൊരു യാത്ര മരണത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങിത്തിരിക്കുന്നതിന് തുല്യമായിരുന്നു. വഴിയിൽ വെച്ച് വണ്ടി കേടായാൽ അവർ തികച്ചും ഒറ്റപ്പെടും. പക്ഷെ ജനങ്ങൾക്ക് ഈ പുതിയ യന്ത്രത്തിലുള്ള വിശ്വാസക്കുറവ് മാറ്റാൻ ഇതല്ലാതെ വേറെ വഴിയില്ല എന്ന് ആ ധീരയായ സ്ത്രീക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. മനുഷ്യർ എപ്പോഴും ടെക്നോളജിയെ അല്ല വിശ്വസിക്കുന്നത്, ആ ടെക്നോളജി വിജയകരമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന മറ്റ് മനുഷ്യരെയാണ്. വളരെ ദുഷ്കരമായ ഒരു യാത്രയായിരുന്നു അത്. പലതവണ വണ്ടി കേടായി. ഫ്യുവൽ പൈപ്പിൽ തടസ്സം വന്നപ്പോൾ ബെർത്ത തന്റെ തൊപ്പിയിലെ സൂചി ഉപയോഗിച്ച് അത് വൃത്തിയാക്കി. വണ്ടിയുടെ ബ്രേക്ക് തകരാറിലായപ്പോൾ വഴിയിൽ കണ്ട ഒരു ചെരുപ്പുകുത്തിയെക്കൊണ്ട് അവർ ബ്രേക്കിൽ തുകൽ പിടിപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ ചരിത്രത്തിലെ ആദ്യത്തെ ഓട്ടോമൊബൈൽ മെക്കാനിക്കായി ആ ചെരുപ്പുകുത്തി മാറി. കയറ്റങ്ങളിൽ വണ്ടിക്ക് കരുത്തില്ലാതെ വന്നപ്പോൾ അവരും മക്കളും ചേർന്ന് വണ്ടി തള്ളിക്കയറ്റി. അവസാനം പന്ത്രണ്ട് മണിക്കൂറുകൾ നീണ്ട യാത്രയ്ക്ക് ശേഷം അവർ സുരക്ഷിതമായി ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്ത് എത്തിയ വാർത്ത പത്രങ്ങളിൽ വലിയ പ്രാധാന്യത്തോടെ വന്നു. ഒരു സാധാരണ സ്ത്രീ യാതൊരു മുൻപരിചയവുമില്ലാതെ ഇത്രയും വലിയ ദൂരം ഒരു യന്ത്രത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചു എന്നത് ജനങ്ങളുടെ കാഴ്ചപ്പാട് മൊത്തത്തിൽ മാറ്റിമറിച്ചു. ഒരു സ്ത്രീക്ക് ഇത് ചെയ്യാമെങ്കിൽ എന്തുകൊണ്ട് നമുക്കും ചെയ്തുകൂടാ എന്ന് ജനങ്ങൾ ചിന്തിച്ചു തുടങ്ങി. ഓർഡറുകൾ കുമിഞ്ഞുകൂടി. ജനങ്ങൾ വാങ്ങുന്നത് ടെക്നോളജിയല്ല, മറിച്ച് ആ ടെക്നോളജി നൽകുന്ന വിശ്വാസമാണ് എന്ന് ഈ സംഭവം തെളിയിച്ചു. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ച പ്രോഡക്റ്റ് ഡെമോൺസ്ട്രേഷൻ ആയിരുന്നു അത്.

ബെർത്തയുടെ ഈ ചരിത്രയാത്രയോടെ കാര്യങ്ങൾ ആകെ മാറിമറിഞ്ഞു. വണ്ടികൾക്ക് വലിയ രീതിയിൽ ഡിമാൻഡ് വന്നു തുടങ്ങിയപ്പോൾ കാൾ ബെൻസിനെ കാത്തിരുന്നത് പുതിയൊരു പ്രശ്നമായിരുന്നു. കൂടുതൽ വണ്ടികൾ ഉണ്ടാക്കണമെങ്കിൽ വലിയൊരു ഫാക്ടറി വേണം, നൂറുകണക്കിന് തൊഴിലാളികൾ വേണം, വലിയ മൂലധനം ആവശ്യമാണ്. അങ്ങനെ ബാങ്കുകളിൽ നിന്നും മറ്റു നിക്ഷേപകരിൽ നിന്നും അദ്ദേഹം പണം സ്വീകരിച്ചു തുടങ്ങി. എന്നാൽ കമ്പനിയിലേക്ക് പുറത്തുനിന്ന് പണം വരുന്നതനുസരിച്ച് സ്വന്തം കമ്പനിയിൽ കാളിനുണ്ടായിരുന്ന അധികാരം പതിയെ കുറഞ്ഞുകൊണ്ടു വന്നു. ഒടുവിൽ കാര്യങ്ങൾ തീരുമാനിക്കാനുള്ള അധികാരം നഷ്ടപ്പെടുകയും, സ്വന്തം കമ്പനിയിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഷെയർ വെറും അഞ്ചു ശതമാനമായി ചുരുങ്ങുകയും ചെയ്തു. ഇതിൽ മനംമടുത്ത് അദ്ദേഹത്തിന് സ്വന്തം കമ്പനിയിൽ നിന്ന് തന്നെ പടിയിറങ്ങേണ്ടി വന്നു. സാധാരണ ഗതിയിൽ ഇതൊരു വലിയ പരാജയമായി നമ്മൾ കരുതും. എന്നാൽ ബിസിനസ്സ് ലോകത്തെ വലിയൊരു പാഠം ഇതാണ്. ഒരു കമ്പനി വളരുമ്പോൾ പലപ്പോഴും സ്ഥാപകർക്ക് അതിന്റെ പൂർണ്ണ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ടേക്കാം. അതൊരു പരാജയമല്ല, മറിച്ച് ബിസിനസ്സ് അതിന്റെ അടുത്ത ഘട്ടത്തിലേക്ക് വളരുന്നതിന്റെ സ്വാഭാവികമായ ഒരു പ്രക്രിയ മാത്രമാണ്. പക്ഷെ കാൾ ബെൻസ് അവിടെയും തോറ്റ് പിന്മാറാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. അദ്ദേഹം മാക്സ് റോസ്, ഫ്രീഡ്രിക്ക് വിൽഹെം എന്നീ രണ്ട് ബിസിനസ്സുകാരുമായി ചേർന്ന് 'ബെൻസ് ആൻഡ് സി' എന്ന പുതിയൊരു കമ്പനി ആരംഭിച്ചു. ഇവിടെ കാൾ മുമ്പ് ചെയ്ത തെറ്റ് ആവർത്തിച്ചില്ല. തനിക്ക് എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഒറ്റയ്ക്ക് ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല എന്ന് അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് ബിസിനസ്സിന്റെ ഓപ്പറേഷൻസ്, മാർക്കറ്റിംഗ്, ഫിനാൻസ് തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളെല്ലാം ആ രണ്ടു ബിസിനസ്സുകാരെ ഏൽപ്പിച്ചിട്ട്, അദ്ദേഹം പൂർണ്ണമായും എഞ്ചിനീയറിംഗിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു. പുതിയൊരു ഐഡിയ കണ്ടുപിടിച്ച് ഒരു കമ്പനി തുടങ്ങാൻ വേണ്ട കഴിവുകളല്ല, ആ കമ്പനിയെ വളർത്തി വലുതാക്കാൻ വേണ്ടത്. ഒരു വലിയ സ്വപ്നം കാണാൻ കഴിയുന്ന ഫൗണ്ടറെയും, അത് പ്രായോഗികമായി നടപ്പിലാക്കാൻ അറിയാവുന്ന മികച്ച മാനേജർമാരെയും ഒരു ബിസിനസ്സിന് ആവശ്യമാണ്. ഈ തിരിച്ചറിവാണ് അദ്ദേഹത്തെ വീണ്ടും വിജയത്തിലേക്ക് നയിച്ചത്. 1890-നും 1900-നും ഇടയിൽ ലോകത്തെ ഏറ്റവും വലിയ ഓട്ടോമൊബൈൽ നിർമ്മാതാക്കളായി അവർ മാറി. സാധാരണക്കാർക്ക് വാങ്ങാൻ കഴിയുന്ന രീതിയിൽ, ലോകത്ത് ആദ്യമായി മാസ്സ് പ്രൊഡക്ഷൻ ചെയ്യപ്പെട്ട 'ബെൻസ് വെലോ' എന്ന കാർ അവർ പുറത്തിറക്കി. ഏകദേശം 1200 എണ്ണമാണ് അവർ അന്ന് വിറ്റഴിച്ചത്. ചരിത്രത്തിൽ കാൾ ബെൻസ് രണ്ട് വലിയ വിപ്ലവങ്ങളാണ് ഉണ്ടാക്കിയത്. ഒന്ന് അദ്ദേഹം കാർ കണ്ടുപിടിച്ചു, രണ്ടാമത്തേത് അത് എങ്ങനെ വലിയ തോതിൽ നിർമ്മിച്ച് ജനങ്ങളിൽ എത്തിക്കാം എന്നതും കണ്ടുപിടിച്ചു.

എന്നാൽ ബിസിനസ്സിൽ വിജയം എപ്പോഴും ഒരേപോലെ നിൽക്കില്ലല്ലോ. വെറും 100 കിലോമീറ്റർ അകലെ ഗോട്ട്ലിബ് ഡൈംലറും വിൽഹെം മെയ്ബാക്കും ചേർന്ന് മറ്റൊരു കമ്പനി തുടങ്ങിയിരുന്നു. കാൾ ബെൻസ് വണ്ടിയുടെ സുരക്ഷയിലും ഈടുനിൽക്കുന്നതിലുമാണ് ശ്രദ്ധിച്ചതെങ്കിൽ, ഡൈംലർ വണ്ടിയുടെ പെർഫോമൻസിലും ലക്ഷ്വറിയിലുമാണ് ഫോക്കസ് ചെയ്തത്. അവരുടെ വണ്ടികൾ കൂടുതൽ വേഗത്തിൽ ഓടുന്നതും കാണാൻ വളരെ ഭംഗിയുള്ളതുമായിരുന്നു. ഈ സമയത്താണ് എമിൽ ജെല്ലിനെക്ക് എന്നൊരു ഓസ്ട്രിയൻ ബിസിനസ്സുകാരൻ മെയ്ബാക്കിനെ സമീപിച്ച് തനിക്ക് അതിവേഗത്തിൽ പോകുന്ന തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ഒരു പുതിയ കാർ ഡിസൈൻ ചെയ്തു തരാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നത്. അതിനൊരു നിബന്ധന കൂടിയുണ്ടായിരുന്നു. ആ പുതിയ വണ്ടിക്ക് തന്റെ 11 വയസ്സുള്ള മകളുടെ പേരിടണം എന്ന് അദ്ദേഹം വാശിപിടിച്ചു. അവളുടെ പേരായിരുന്നു 'മെഴ്‌സിഡസ്'. അങ്ങനെ 1901-ൽ 35 കുതിരശക്തിയുള്ള ആദ്യത്തെ മെഴ്‌സിഡസ് കാർ പുറത്തിറങ്ങി. അന്നുവരെ കാറുകൾ കാണാൻ ഏതാണ്ട് കുതിരവണ്ടികൾ പോലെ തന്നെയായിരുന്നു. എന്നാൽ മെഴ്‌സിഡസ് വന്നതോടെ കാറുകളുടെ രൂപം മൊത്തത്തിൽ മാറി. വളരെ കരുത്തുറ്റ എഞ്ചിൻ, വണ്ടി മറിയാതിരിക്കാൻ ലോവർ സെന്റർ ഓഫ് ഗ്രാവിറ്റി, വളരെ മികച്ച സ്റ്റിയറിങ് എന്നിവയെല്ലാം അതിനുണ്ടായിരുന്നു. മണിക്കൂറിൽ 90 കിലോമീറ്റർ വേഗതയിൽ കുതിച്ചുപാഞ്ഞ ആ വണ്ടി കാർ റേസിങ്ങുകളിൽ എല്ലാം വിജയം കൊയ്തു. ഇതൊരു പുതിയ കാലഘട്ടത്തിന്റെ തുടക്കമാണെന്ന് പത്രങ്ങൾ എഴുതി. ഇവിടെയാണ് നമ്മൾ മനസ്സിലാക്കേണ്ട മറ്റൊരു കാര്യം. ശക്തരായ എതിരാളികൾ വരുമ്പോഴാണ് നമ്മൾ നമ്മളുടെ കംഫർട്ട് സോണിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്ന് കൂടുതൽ പുതിയ കാര്യങ്ങൾ കണ്ടുപിടിക്കാൻ നിർബന്ധിതരാകുന്നത്. കാൾ ബെൻസ് കാർ കണ്ടുപിടിച്ചു, എന്നാൽ ഡൈംലർ അതിനെ ഒരു ഹൈ-പെർഫോമൻസ് കാറാക്കി മാറ്റി. ഈ ഒരു മത്സരം ആ ഇൻഡസ്ട്രിയെ മൊത്തത്തിൽ വളരെ വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് നയിച്ചു.

എന്നാൽ ഇവർ തമ്മിലുള്ള ഈ പോരാട്ടം ഇരു കമ്പനികൾക്കും വലിയ സാമ്പത്തിക ബാധ്യതയാണ് ഉണ്ടാക്കിയത്. റേസിങ്ങിലും പുതിയ പരീക്ഷണങ്ങളിലും വലിയ തുക മുടക്കിയതോടെ അവരുടെ ലാഭം കുത്തനെ കുറഞ്ഞു. അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് ലോകത്തെയാകെ മാറ്റിമറിച്ചുകൊണ്ട് ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധം വരുന്നത്. യുദ്ധത്തോടെ യൂറോപ്പിന്റെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ പൂർണ്ണമായും തകർന്നു. ജനങ്ങൾക്ക് ജീവിക്കാൻ തന്നെ വഴിയില്ലാതായതോടെ കാറുകൾ ആർക്കും വേണ്ടാതായി. വർഷങ്ങളോളം പരസ്പരം വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലാതെ പോരടിച്ച ബെൻസിന്റെയും ഡൈംലറിന്റെയും കമ്പനികൾ പാപ്പരാകുന്ന അവസ്ഥയിലെത്തി. അപ്പോൾ അവർ ഒരുമിച്ചെടുത്ത ഒരു വലിയ തീരുമാനമുണ്ട്. ബിസിനസ്സിൽ പലപ്പോഴും നമ്മുടെ ഏറ്റവും വലിയ ശത്രു മറ്റു കമ്പനികളായിരിക്കില്ല, മറിച്ച് പെട്ടെന്ന് മാറുന്ന മാർക്കറ്റ് സാഹചര്യങ്ങളായിരിക്കും. അവിടെ അന്യോന്യം പോരടിക്കുന്നതിന് പകരം, അതിജീവിക്കാൻ വേണ്ടി അവർ ഒരുമിച്ച് നിൽക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെ 1924-ൽ അവർ സഹകരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കാൻ തുടങ്ങി. തങ്ങളുടെ ഫാക്ടറികൾ അവർ പങ്കുവെച്ചു, ഒന്നിച്ച് മാർക്കറ്റിംഗ് ചെയ്തു. ഒടുവിൽ 1926-ൽ ഈ രണ്ടു കമ്പനികളും പൂർണ്ണമായും ലയിച്ച് 'ഡൈംലർ-ബെൻസ് എജി' എന്ന ഒറ്റ കമ്പനിയായി മാറി. ഇനിമുതൽ അവരുടെ വാഹനങ്ങൾ ഒരൊറ്റ പേരിലായിരിക്കും അറിയപ്പെടുക - 'മെഴ്‌സിഡസ് ബെൻസ്'. തോൽക്കുന്നതിനേക്കാൾ പ്രധാനം അതിജീവിക്കുക എന്നതാണ്. നശിച്ചുപോകുന്ന ഒരു കമ്പനിയുടെ നൂറു ശതമാനം ഉടമസ്ഥനാകുന്നതിനേക്കാൾ എത്രയോ മടങ്ങ് മൂല്യമുണ്ട്, നിലനിൽക്കുന്ന ഒരു കമ്പനിയുടെ ചെറിയൊരു ശതമാനം സ്വന്തമാക്കുന്നതിന്.

ഈ ലയനത്തിന് ശേഷം മെഴ്‌സിഡസ് എടുത്ത ഒരു സ്ട്രാറ്റജിക് തീരുമാനമാണ് ഇന്നത്തെ അവരുടെ ആ വലിയ ബ്രാൻഡ് വാല്യൂ ഉണ്ടാക്കിയത്. അവർ ഒരിക്കലും വിലകുറഞ്ഞ കാറുകൾ ഉണ്ടാക്കി മറ്റുള്ളവരുമായി മത്സരിക്കാൻ പോയില്ല. പകരം ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ച ക്വാളിറ്റിയുള്ള വണ്ടികൾ മാത്രം നിർമ്മിച്ചു. സുരക്ഷയും ലക്ഷ്വറിയും ഇന്നൊവേഷനും അവർ തങ്ങളുടെ മുഖമുദ്രയാക്കി മാറ്റി. ഇന്ന് നമ്മൾ കാണുന്ന ആന്റി-ലോക്ക് ബ്രേക്കുകൾ, എയർബാഗുകൾ, ഇലക്ട്രോണിക് സ്റ്റെബിലിറ്റി കൺട്രോൾ തുടങ്ങിയ വലിയ സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങളൊക്കെ ലോകത്ത് ആദ്യമായി കാറുകളിൽ കൊണ്ടുവന്നത് അവരാണ്. ഒരു ബ്രാൻഡ് വാല്യൂ എന്നത് ഒന്നോ രണ്ടോ വർഷം കൊണ്ട് ഉണ്ടാകുന്നതല്ല. പതിറ്റാണ്ടുകളോളം നമ്മൾ ജനങ്ങൾക്ക് നൽകുന്ന ഒരു വാഗ്ദാനം യാതൊരു വിട്ടുവീഴ്ചയുമില്ലാതെ പാലിക്കുമ്പോഴാണ് ജനങ്ങൾക്ക് ആ ബ്രാൻഡിനോട് വിശ്വാസം വരുന്നത്. അങ്ങനെ ആളുകൾ വെറുമൊരു യാത്രയ്ക്ക് വേണ്ടി മാത്രമല്ല, തങ്ങളുടെ ഒരു സ്റ്റാറ്റസ് സിംബലായി മെഴ്‌സിഡസിനെ കാണാൻ തുടങ്ങി.

എന്നാൽ ഈ വലിയ വിജയകഥയിൽ വളരെ ഇരുണ്ട, സങ്കടകരമായ ഒരു അധ്യായം കൂടിയുണ്ട്. ഒരു ബിസിനസ്സ് ചരിത്രം പറയുമ്പോൾ അതും നമ്മൾ അറിയേണ്ടതുണ്ട്. നാസി ജർമ്മനിയുടെ കാലത്ത്, രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധ സമയത്ത്, അവർക്ക് ഗവൺമെന്റിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം മിലിറ്ററി ട്രക്കുകളും വിമാനങ്ങളുടെ എഞ്ചിനുകളും മറ്റും ഉണ്ടാക്കേണ്ടി വന്നു. യുദ്ധം കാരണം തൊഴിലാളികളെ കിട്ടാതെ വന്നപ്പോൾ അവർ നിർബന്ധിത തൊഴിലാളികളെയും കോൺസൻട്രേഷൻ ക്യാമ്പുകളിലെ തടവുകാരെയും പണിയെടുപ്പിച്ചു. പട്ടിണിയും പീഡനവും രോഗങ്ങളും കാരണം നിരവധി മനുഷ്യർ ഫാക്ടറികളിൽ മരിച്ചുവീണു. ബിസിനസ്സിലെ വലിയൊരു പാഠം ഇതാണ്: എത്ര വലിയ വിജയമാണെങ്കിലും അതിൽ നിന്ന് ധാർമ്മികതയെ മാറ്റിനിർത്താൻ കഴിയില്ല. ധാർമ്മികതയില്ലാത്ത ലാഭം നിങ്ങളുടെ ലെഗസിയെ തന്നെ ഇല്ലാതാക്കും. പിന്നീട് ഇന്നത്തെ മെഴ്‌സിഡസ് ഈ ചരിത്രം തുറന്നു സമ്മതിക്കുകയും, അതിൽ ഖേദം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ആ ചരിത്ര യാഥാർഥ്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് പഠിക്കാൻ ആളുകളെ സഹായിക്കുകയും ചെയ്തു. സ്വന്തം തെറ്റുകൾ തുറന്നു സമ്മതിക്കാൻ കാണിക്കുന്ന ആ വലിയ മനസ്സും ഒരു ബിസിനസ്സ് പാഠമാണ്.

യുദ്ധം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ജർമ്മനി ഏതാണ്ട് പൂർണ്ണമായും തകർന്നിരുന്നു. മെഴ്‌സിഡസിന്റെ പല ഫാക്ടറികളും ബോംബാക്രമണത്തിൽ നശിച്ചു. ചരിത്രത്തിൽ രണ്ടാമത്തെ തവണയും കമ്പനി ഇല്ലാതാകുന്ന അവസ്ഥ. എന്നാൽ അവിടെ അവർ തങ്ങളുടെ ലക്ഷ്വറി കാർ എന്ന പദവി മാറ്റിവെച്ചു. ആ സമയത്ത് ജനങ്ങൾക്ക് എന്താണോ ഏറ്റവും അത്യാവശ്യം അത് അവർ ഉണ്ടാക്കിത്തുടങ്ങി. ആംബുലൻസുകൾ, പോലീസ് വണ്ടികൾ, സാധനങ്ങൾ കൊണ്ടുപോകാനുള്ള ട്രക്കുകൾ എന്നിവയാണ് അവർ നിർമ്മിച്ചത്. ഒരു വലിയ പ്രതിസന്ധി വരുമ്പോൾ സ്വന്തം പ്രസ്റ്റീജ് നോക്കാതെ ജനങ്ങളുടെ അത്യാവശ്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കി പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതാണ് നമ്മൾ ഇവിടെ മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്. പിന്നീട് ജർമ്മനി സാമ്പത്തികമായി പച്ചപിടിച്ചു തുടങ്ങിയ 1950-കളോടെ അവർ വീണ്ടും ലക്ഷ്വറി കാറുകളിലേക്ക് തന്നെ ശക്തമായി തിരിച്ചുവന്നു.

ചുരുക്കത്തിൽ, മെഴ്‌സിഡസ് ബെൻസ് എന്നത് വെറുമൊരു ലക്ഷ്വറി ബ്രാൻഡല്ല. അതൊരു വലിയ പാഠപുസ്തകമാണ്. കാൾ ബെൻസ് എന്ന മനുഷ്യന്റെ ഒന്നുമില്ലായ്മയിൽ നിന്ന് തുടങ്ങി, ബെർത്തയുടെ ആ വലിയ യാത്രയിലൂടെ ജനങ്ങളുടെ വിശ്വാസം നേടിയെടുത്ത്, എതിരാളികളോട് പൊരുതി, പിന്നീട് അവരുമായി തന്നെ ഒന്നിച്ചുചേർന്ന്, യുദ്ധത്തിന്റെ കെടുതികളെ അതിജീവിച്ച് അവർ ലോകത്തെ ഏറ്റവും വലിയ കമ്പനികളിൽ ഒന്നായി മാറി. ഇന്ന് ലോകത്ത് ഏത് കമ്പനി കാർ ഉണ്ടാക്കുകയാണെങ്കിലും, അവർ മെഴ്‌സിഡസ് ബെൻസ് ഇട്ടുകൊടുത്ത ആ അടിത്തറയിലൂടെയാണ് മുന്നോട്ട് പോകുന്നത്. അവർ വെറുതെ വിലകൂടിയ കാറുകൾ ഉണ്ടാക്കിയത് കൊണ്ടല്ല ഇത്രയും വലിയ കമ്പനിയായത്, മറിച്ച് ഓരോ വലിയ പ്രതിസന്ധികൾ വരുമ്പോഴും അവർ അതിൽ നിന്ന് പാഠങ്ങൾ ഉൾക്കൊണ്ട് തങ്ങളെത്തന്നെ കൂടുതൽ മികച്ചതാക്കി മാറ്റി എന്നതാണ് സത്യം. കുതിരവണ്ടികൾക്കപ്പുറം ലോകത്തിന് മറ്റൊരു ഭാവിയുണ്ട് എന്ന് വിശ്വസിച്ച, പാവപ്പെട്ട ആ ഒരൊറ്റ എഞ്ചിനീയറുടെ സ്വപ്നമാണ് ഇന്ന് നമ്മൾ കാണുന്ന ഈ വലിയ മാറ്റങ്ങൾക്കെല്ലാം തുടക്കം കുറിച്ചത്.