മനുഷ്യ ജീവൻ വച്ചു കളിച്ചു നേടുന്ന വിജയഗാഥ

ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ബിസിനസ്സ് പാഠപുസ്തകങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുന്നത് എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതും ആരും പരാതിപ്പെടാത്തതുമായ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ നിർമ്മിച്ചാൽ മാത്രമേ ഒരു കമ്പനിക്ക് വിജയിക്കാൻ കഴിയൂ എന്നാണ്. എന്നാൽ ഈ സുരക്ഷിതമായ പാത ഉപേക്ഷിച്ച്, തങ്ങളുടെ തനതായ വ്യക്തിത്വം വീണ്ടെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചതിലൂടെ തകർച്ചയുടെ വക്കിൽ നിന്ന് ലോകോത്തര വിജയത്തിലേക്ക് ഉയർന്നുവന്ന ഒരു കമ്പനിയാണ് കെ.ടി.എം. തൊണ്ണൂറുകളുടെ തുടക്കത്തിൽ സാമ്പത്തികമായും സാങ്കേതികമായും തകർന്ന്, ജാപ്പനീസ് വമ്പന്മാരുടെ മുന്നിൽ ഒന്നുമല്ലാതിരുന്ന ഈ ഓസ്ട്രിയൻ കമ്പനി ഇന്ന് യൂറോപ്പിലെ ഏറ്റവും വലിയ മോട്ടോർ സൈക്കിൾ നിർമ്മാതാക്കളാണ്. ഒരു പ്രത്യേക വിഭാഗം ആളുകൾ മാത്രം അതിതീവ്രമായി സ്നേഹിക്കുകയും ഭൂരിഭാഗം ആളുകളും വെറുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുക എന്ന വിചിത്രമായ തന്ത്രമാണ് കെ.ടി.എം പയറ്റിയത്. സുഖസൗകര്യങ്ങൾക്കും സുരക്ഷയ്ക്കും പകരം അപകടസാധ്യതയും വേഗതയും വിൽക്കുന്ന ഒരു വിപണന രീതിയിലൂടെ അവർ ലോകത്തെ ഞെട്ടിച്ചു.

ഈ കഥയുടെ പശ്ചാത്തലം മനസ്സിലാക്കണമെങ്കിൽ നമ്മൾ 1980-കളുടെ അവസാനത്തിലേക്ക് പോകണം. അന്ന് ഹോണ്ട, യമഹ, സുസുക്കി, കവാസാക്കി എന്നീ നാല് ജാപ്പനീസ് കമ്പനികളാണ് ആഗോള മോട്ടോർ സൈക്കിൾ വിപണി ഭരിച്ചിരുന്നത്. സാധാരണക്കാർക്ക് താങ്ങാനാവുന്ന വിലയിൽ മികച്ച സാങ്കേതികവിദ്യയും ഈടുനിൽക്കുന്ന എഞ്ചിനുകളും അവർ നൽകി. ഒരു ഹോണ്ട ബൈക്ക് വാങ്ങുന്നയാൾക്ക് അത് എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും വിശ്വസ്തതയോടെ ഉപയോഗിക്കാം എന്നതായിരുന്നു അവസ്ഥ. എന്നാൽ ഇതേസമയം ട്രയംഫ്, ഡുക്കാട്ടി തുടങ്ങിയ പഴയ യൂറോപ്യൻ കമ്പനികൾ കടുത്ത പ്രതിസന്ധിയിലായിരുന്നു. പഴയ സാങ്കേതികവിദ്യയും തൊഴിലാളി സമരങ്ങളും അവരെ തളർത്തി. ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് ഓസ്ട്രിയയിലെ മാറ്റിയാസ് ഹോഫൻ ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന കെ.ടി.എം എന്ന കമ്പനി നിലനിൽപ്പിനായി പൊരുതിയത്. ലോഹപ്പണികൾ ചെയ്യുന്ന ഒരു ചെറിയ സ്ഥാപനമായി 1930-കളിൽ തുടങ്ങിയ ഈ കമ്പനിക്ക് എൺപതുകളുടെ അവസാനമായപ്പോഴേക്കും കൃത്യമായ ഒരു ലക്ഷ്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവർ ഒരേസമയം സ്കൂട്ടറുകളും സൈക്കിളുകളും റേഡിയേറ്ററുകളും നിർമ്മിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ഒന്നിനും ഒരു പ്രത്യേകതയുമില്ലാത്ത അവസ്ഥ വന്നതോടെ 1991-ൽ കമ്പനി പൂർണ്ണമായും പാപ്പരായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു. ബാങ്കുകൾ അവരെ കൈവിട്ടു, ഒടുവിൽ കമ്പനി നാല് കഷ്ണങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു.

അവിടെ നിന്നാണ് സ്റ്റെഫാൻ പിയറർ എന്ന ബിസിനസ്സ് വിദഗ്ധന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ കെ.ടി.എം പുനർജനിക്കുന്നത്. വാഹനപ്രേമി എന്നതിലുപരി തകർന്ന കമ്പനികളെ നേർവഴിക്ക് നടത്തുന്നതിൽ വിദഗ്ധനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. ഹോണ്ടയെപ്പോലൊരു വമ്പൻ കമ്പനിയോട് സാധാരണ ബൈക്കുകളുടെ കാര്യത്തിൽ മത്സരിക്കുന്നത് ആത്മഹത്യാപരമാണെന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ജപ്പാനിലെ വൻകിട ഫാക്ടറികളോട് വിലയിലും ഗുണനിലവാരത്തിലും മത്സരിക്കുന്നതിന് പകരം മറ്റാരും ശ്രദ്ധിക്കാത്ത ഒരു മേഖല കണ്ടെത്താനാണ് അവർ തീരുമാനിച്ചത്. ഓഫ്-റോഡ് മോട്ടോർ സൈക്കിളുകളുടെ ലോകത്തേക്ക് അവർ പൂർണ്ണമായി ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു. 'റെഡി ടു റേസ്' എന്ന മുദ്രാവാക്യം അവർ വെറുമൊരു പരസ്യവാചകമായിട്ടല്ല സ്വീകരിച്ചത്. ഷോറൂമിൽ നിന്ന് വാങ്ങുന്ന ഒരു ബൈക്ക് നേരിട്ട് റേസ് ട്രാക്കിൽ ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയണം എന്നതായിരുന്നു അവരുടെ നയം. ഇതിനൊരു മറുവശമുണ്ടായിരുന്നു. സാധാരണക്കാർക്ക് ഇത്തരം ബൈക്കുകൾ ഓടിക്കാൻ പ്രയാസമായിരുന്നു. എഞ്ചിൻ പെട്ടെന്ന് ചൂടാകുന്നതും ശക്തമായ വിറയലും ഉയർന്ന അറ്റകുറ്റപ്പണികളും കാരണം 90 ശതമാനം ഉപഭോക്താക്കളും ഇത്തരം വണ്ടികളെ വെറുത്തു. എന്നാൽ റേസിംഗിനെ പ്രണയിക്കുന്ന ബാക്കി പത്ത് ശതമാനം ആളുകൾ കെ.ടി.എമ്മിന്റെ തീവ്ര ആരാധകരായി മാറി.

സാങ്കേതികമായി നോക്കിയാൽ മറ്റുള്ളവർ അലുമിനിയം ഫ്രെയിമുകളിലേക്ക് മാറിയപ്പോൾ കെ.ടി.എം പഴയ രീതിയിലുള്ള സ്റ്റീൽ പൈപ്പുകൾ കൊണ്ടുള്ള ഫ്രെയിമുകളിൽ ഉറച്ചുനിന്നു. ഇത് ലാഭം നോക്കിയായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് സ്റ്റീൽ ഫ്രെയിമുകൾ നൽകുന്ന വഴക്കം (flex) ഡ്രൈവർക്ക് ബൈക്കുമായി കൂടുതൽ സംവദിക്കാൻ അവസരം നൽകുന്നു എന്നതിനാലാണ്. യന്ത്രം ഒരു ജീവനുള്ള വസ്തുവായി മാറുന്ന അനുഭവം ഇത് ഡ്രൈവർക്ക് നൽകുന്നു. കൂടാതെ മറ്റെല്ലാ കമ്പനികളും അവരുടെ നിറങ്ങൾ ഉറപ്പിച്ചപ്പോൾ കെ.ടി.എം തിളങ്ങുന്ന ഓറഞ്ച് നിറം തിരഞ്ഞെടുത്തു. ഇത് കേവലം ഭംഗിക്ക് വേണ്ടിയായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് റേസ് ട്രാക്കുകളിൽ ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടാനുള്ള ഒരു മനഃശാസ്ത്ര യുദ്ധമായിരുന്നു. നിരത്തുകളിൽ പത്ത് വണ്ടികൾക്കിടയിൽ ഒരു ഓറഞ്ച് വണ്ടി കണ്ടാൽ അത് എല്ലാവരുടെയും ശ്രദ്ധയാകർഷിക്കുമെന്ന് അവർക്കറിയാമായിരുന്നു.

കെ.ടി.എമ്മിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ നിർണ്ണായകമായ ഒരു വഴിത്തിരിവായിരുന്നു ഇന്ത്യൻ കമ്പനിയായ ബജാജുമായുള്ള പങ്കാളിത്തം. 2007-ൽ ബജാജ് കെ.ടി.എമ്മിന്റെ ഓഹരികൾ വാങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ഇന്ന് കെ.ടി.എമ്മിന്റെ ഏതാണ്ട് പകുതിയോളം ഉടമസ്ഥാവകാശം ബജാജിനാണ്. യൂറോപ്യൻ സാങ്കേതികവിദ്യയും ഡിസൈനും ഓസ്ട്രിയയിൽ നടക്കുമ്പോൾ കുറഞ്ഞ ചിലവിൽ ഉൽപ്പാദനം നടത്താൻ പൂനെയിലെ ബജാജ് പ്ലാന്റുകൾ സഹായിച്ചു. ഈ തന്ത്രത്തിലൂടെ ലോകത്തെവിടെയുമുള്ള യുവാക്കൾക്ക് താങ്ങാനാവുന്ന വിലയിൽ പ്രീമിയം ബൈക്കുകൾ എത്തിക്കാൻ അവർക്ക് സാധിച്ചു. ചെറിയ ബൈക്കുകളിൽ നിന്നുള്ള ലാഭം വലിയ റേസിംഗ് ടീമുകളെ സ്പോൺസർ ചെയ്യാൻ അവർ ഉപയോഗിച്ചു. മോട്ടോ ജിപി പോലുള്ള ലോകോത്തര മത്സരങ്ങളിൽ അലുമിനിയം ഫ്രെയിമുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന വമ്പന്മാരെ സ്റ്റീൽ ഫ്രെയിമുകൾ ഉപയോഗിച്ച് കെ.ടി.എം തോൽപ്പിച്ചത് അവരുടെ സാങ്കേതിക മികവിന്റെ തെളിവാണ്.

എങ്കിലും കെ.ടി.എമ്മിന്റെ ഈ കുതിപ്പ് വെല്ലുവിളികൾ നിറഞ്ഞതാണ്. വേഗതയ്ക്കും പ്രകടനത്തിനും മുൻഗണന നൽകുമ്പോൾ പലപ്പോഴും വാഹനങ്ങളുടെ ഈടുനിൽപ്പിനെക്കുറിച്ചുള്ള (reliability) പരാതികൾ ഉയരാറുണ്ട്. പല ഉപഭോക്താക്കളും തങ്ങളെ ഈ കമ്പനി ഒരു പരീക്ഷണവസ്തുവായി ഉപയോഗിക്കുന്നു എന്ന് പരിഭവം പറയാറുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും ആവേശം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് കെ.ടി.എം എന്നും പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്. ഇന്ന് 2024-25 കാലഘട്ടത്തിൽ കെ.ടി.എം വീണ്ടും ചില സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധികൾ നേരിടുന്നുണ്ട്. ഓഹരി വിപണിയിലെ ഇടിവും വിൽക്കപ്പെടാത്ത സ്റ്റോക്കുകളും അവരെ അലട്ടുന്നു. എങ്കിലും പ്രതിസന്ധികളിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ഒരു കമ്പനിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഇത് പുതിയൊരു കാര്യമല്ല. സുരക്ഷിതമായ പാതയിലൂടെയല്ല, മറിച്ച് വെല്ലുവിളികൾ നിറഞ്ഞ മണ്ണിലൂടെയും ചെളിയിലൂടെയും സഞ്ചരിക്കാനാണ് കെ.ടി.എം എന്നും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്. ആ തന്റേടമാണ് അവരെ ഇന്നും ലോകത്തെ മുൻനിര വാഹന നിർമ്മാതാക്കളായി നിലനിർത്തുന്നത്.