DJI യെ വളരാനനുവദിക്കാതെ തളർത്തുന്നത് എന്തിന്?

2017 ഓഗസ്റ്റ് മാസത്തിലെ ഒരു സായാഹ്നത്തിൽ അമേരിക്കൻ പ്രതിരോധ ആസ്ഥാനമായ പെൻ്റഗണിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്ന ഒരു രഹസ്യരേഖ ആധുനിക സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ ചരിത്രത്തിലെ നിർണ്ണായകമായ ഒരു വഴിത്തിരിവായിരുന്നു. അമേരിക്കൻ കരസേനയുടെ ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥർ തയ്യാറാക്കിയ ആ റിപ്പോർട്ടിൽ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഡ്രോൺ നിർമ്മാതാക്കളായ 'ഡാ-ജിയാങ് ഇന്നൊവേഷൻസ്' അഥവാ ഡി.ജെ.ഐ (DJI) ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നത് അടിയന്തിരമായി നിർത്തലാക്കാനുള്ള കർശന നിർദ്ദേശമാണുണ്ടായിരുന്നത്. സൈബർ സുരക്ഷാ ഭീഷണികൾ മുൻനിർത്തിയായിരുന്നു ഈ നീക്കമെങ്കിലും, ഇത് കേവലം ഒരു സുരക്ഷാ മുൻകരുതൽ എന്നതിലുപരി ആഗോള സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ ഉണ്ടായ വലിയൊരു വിള്ളലിൻ്റെ സൂചനയായിരുന്നു. സാധാരണഗതിയിൽ സൈന്യം ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭീമാകാരമായ 'പ്രെഡേറ്റർ' ഡ്രോണുകളെക്കുറിച്ചായിരുന്നില്ല ഈ മുന്നറിയിപ്പ്. മറിച്ച്, സാധാരണക്കാർക്ക് വിപണിയിൽ നിന്ന് എളുപ്പത്തിൽ വാങ്ങാൻ കഴിയുന്നതും, വീടുകളുടെ ദൃശ്യങ്ങൾ പകർത്താനും മറ്റും ഉപയോഗിക്കുന്നതുമായ ചെറുകിട ക്വാഡ്കോപ്റ്ററുകളെ കുറിച്ചായിരുന്നു. ലോകത്തെ ഏറ്റവും കരുത്തുറ്റ സൈനിക ശക്തി, സാധാരണക്കാർ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു കളിപ്പാട്ടത്തിന് സമാനമായ ഉപകരണത്തെ ഭയപ്പെടുന്നു എന്നത് ആ സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ സ്വാധീനത്തെയാണ് വ്യക്തമാക്കുന്നത്.

ഈ മാറ്റം മനസ്സിലാക്കണമെങ്കിൽ 2000-ങ്ങളുടെ തുടക്കത്തിലെ ആഗോള സാഹചര്യത്തിലേക്ക് നോട്ടമയക്കേണ്ടതുണ്ട്. 2001-ൽ ചൈന ലോക വ്യാപാര സംഘടനയുടെ ഭാഗമായപ്പോൾ, പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങൾ അവരെ കണ്ടിരുന്നത് കുറഞ്ഞ ചിലവിൽ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ നിർമ്മിച്ചുനൽകുന്ന ഒരു വലിയ ഫാക്ടറിയായി മാത്രമായിരുന്നു. സ്വന്തമായി നൂതനമായ ആശയങ്ങൾ വികസിപ്പിക്കാനോ സാങ്കേതിക വിദ്യയിൽ ലോകത്തെ നയിക്കാനോ ചൈനയ്ക്ക് കഴിയില്ലെന്ന ധാരണ അന്ന് ശക്തമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഡി.ജെ.ഐ എന്ന കമ്പനിയുടെ വളർച്ച ഈ ധാരണകളെ പാടേ തകർത്തു. 2006-ൽ ഹോങ്കോംഗ് സയൻസ് ആൻഡ് ടെക്നോളജി യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ വിദ്യാർത്ഥിയായിരുന്ന ഫ്രാങ്ക് വാങ് തൻ്റെ ഹോസ്റ്റൽ മുറിയിൽ നിന്ന് തുടങ്ങിയ ചെറിയ പരീക്ഷണങ്ങളാണ് ഡി.ജെ.ഐയുടെ അടിത്തറ. കുട്ടിക്കാലം മുതൽ വിമാനങ്ങളോട് വല്ലാത്ത കമ്പമുണ്ടായിരുന്ന അദ്ദേഹം, അന്നത്തെ റേഡിയോ കൺട്രോൾ വിമാനങ്ങൾ പറപ്പിക്കാനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടും അവയുടെ അസ്ഥിരതയുമാണ് തൻ്റെ ഗവേഷണ വിഷയമാക്കിയത്. പണമോ പ്രശസ്തിയോ ആയിരുന്നില്ല, മറിച്ച് സാങ്കേതികമായി പൂർണ്ണതയുള്ള ഒരു പറക്കും യന്ത്രം നിർമ്മിക്കുക എന്ന കണിശതയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തെ നയിച്ചിരുന്നത്.

ഒരു ഡ്രോൺ എങ്ങനെയാണ് ഇത്ര കൃത്യതയോടെ വായുവിൽ നിൽക്കുന്നത് എന്നത് അതിശയിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രക്രിയയാണ്. ഇതിനു പിന്നിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നത് ഡ്രോണിൻ്റെ 'ഫ്ലൈറ്റ് കൺട്രോളർ' അഥവാ അതിൻ്റെ തലച്ചോറാണ്. ഓരോ സെക്കൻ്റിലും നൂറുകണക്കിന് തവണ പരിസ്ഥിതിയെ നിരീക്ഷിക്കുന്ന സെൻസറുകളിൽ നിന്നുള്ള വിവരങ്ങൾ ഈ തലച്ചോറ് വിശകലനം ചെയ്യുന്നു. വായുവിലെ ചരിവ് മനസ്സിലാക്കാൻ ഗൈറോസ്കോപ്പും, ഭൂമിയിലെ സ്ഥാനം കൃത്യമായി നിർണ്ണയിക്കാൻ ജി.പി.എസും (GPS) ഡ്രോണിനെ സഹായിക്കുന്നു. കാറ്റടിക്കുമ്പോഴോ മറ്റോ ഡ്രോൺ അല്പം ചരിഞ്ഞാൽ, നിമിഷനേരം കൊണ്ട് ഓരോ പ്രൊപ്പല്ലറുകളുടെയും വേഗത ക്രമീകരിച്ച് സ്വയം ബാലൻസ് ചെയ്യാനുള്ള ശേഷി ഈ സാങ്കേതികവിദ്യയ്ക്കുണ്ട്. ഡി.ജെ.ഐ ആദ്യം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചത് ഇത്തരത്തിലുള്ള 'അൽഗോരിതങ്ങൾ' വികസിപ്പിക്കുന്നതിലായിരുന്നു. അതായത്, ഡ്രോണിൻ്റെ രൂപം നിർമ്മിക്കുന്നതിന് മുൻപ് അവയെ നിയന്ത്രിക്കാനാവശ്യമായ സങ്കീർണ്ണമായ സോഫ്റ്റ്‌വെയറുകൾ അവർ മികച്ചതാക്കി.

2013-ൽ ഡി.ജെ.ഐ 'ഫാൻ്റം' എന്ന ഡ്രോൺ പുറത്തിറക്കിയതോടെയാണ് ഈ മേഖലയിൽ വിപ്ലവം സംഭവിച്ചത്. അതുവരെ ഡ്രോണുകൾ എന്നത് പല ഭാഗങ്ങൾ കൂട്ടിച്ചേർത്ത് എഞ്ചിനീയറിംഗ് പരിജ്ഞാനമുള്ളവർക്ക് മാത്രം ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒന്നായിരുന്നു. എന്നാൽ ഫാൻ്റം വന്നതോടെ, പെട്ടി തുറന്ന് ആർക്കും എളുപ്പത്തിൽ പറപ്പിക്കാവുന്ന ഒരു ഉപകരണമായി ഡ്രോൺ മാറി. തുടക്കത്തിൽ ഗോപ്രോ (GoPro) ക്യാമറകൾ ഘടിപ്പിക്കാനാണ് ഡി.ജെ.ഐ സൗകര്യം ഒരുക്കിയിരുന്നത്. എന്നാൽ വൈകാതെ തന്നെ അവർ സ്വന്തമായി ക്യാമറകളും, അവയെ വിറയലില്ലാതെ ഉറപ്പിച്ചു നിർത്തുന്ന 'ഗിംബലുകൾ' എന്ന സ്റ്റെബിലൈസറുകളും നിർമ്മിച്ചു. ഇതോടെ ഹോളിവുഡ് സിനിമകളിൽ പോലും ഉപയോഗിക്കുന്ന തരം ഉയർന്ന ഗുണമേന്മയുള്ള ദൃശ്യങ്ങൾ സാധാരണക്കാർക്കും ലഭ്യമായി തുടങ്ങി. ഇതോടെ അമേരിക്കയിലെ 3D റോബോട്ടിക്സ് പോലുള്ള എതിരാളികൾ പരാജയപ്പെടുകയും ഡി.ജെ.ഐ ലോകവിപണിയുടെ എഴുപത് ശതമാനത്തിലധികം കീഴടക്കുകയും ചെയ്തു. ചൈനയിലെ ഷെൻസെൻ നഗരത്തിലുള്ള ഹാർഡ്‌വെയർ സൗകര്യങ്ങളും സ്വന്തമായി എല്ലാ ഭാഗങ്ങളും നിർമ്മിക്കാനുള്ള ശേഷിയും അവരെ അജയ്യരാക്കി.

എന്നാൽ ഈ വളർച്ചയോടൊപ്പം രാഷ്ട്രീയമായ ആശങ്കകളും ഉടലെടുത്തു. ഒരു ഡ്രോൺ പറക്കുമ്പോൾ അത് ശേഖരിക്കുന്ന ഫ്ലൈറ്റ് ലോഗുകൾ, ലൊക്കേഷൻ വിവരങ്ങൾ, ദൃശ്യങ്ങൾ എന്നിവ എവിടേക്കാണ് പോകുന്നത് എന്നതായിരുന്നു പ്രധാന ചോദ്യം. ഡി.ജെ.ഐയുടെ സെർവറുകൾ വഴി ഈ വിവരങ്ങൾ ചൈനീസ് സർക്കാരിലേക്ക് എത്തിയേക്കാം എന്ന അമേരിക്കൻ സുരക്ഷാ ഏജൻസികളുടെ സംശയം വലിയ വിവാദമായി. ഡി.ജെ.ഐ ഈ ആരോപണങ്ങൾ നിഷേധിക്കുകയും ഡാറ്റ സുരക്ഷയ്ക്കായി ഇന്റർനെറ്റ് ബന്ധം ഒഴിവാക്കിയുള്ള സംവിധാനങ്ങൾ കൊണ്ടുവരികയും ചെയ്തെങ്കിലും അമേരിക്കയുടെ നിലപാട് കടുപ്പമേറിയതായിരുന്നു. 2020-ൽ അമേരിക്കൻ വാണിജ്യ വകുപ്പ് ഡി.ജെ.ഐയെ തങ്ങളുടെ 'എൻ്റിറ്റി ലിസ്റ്റിൽ' ഉൾപ്പെടുത്തി. അതോടെ അമേരിക്കൻ കമ്പനികൾക്ക് ഡി.ജെ.ഐയുമായി ഇടപാടുകൾ നടത്തുന്നതിന് നിയന്ത്രണങ്ങൾ വന്നു. സാങ്കേതികവിദ്യയിലെ ഈ ചേരിതിരിവ് ഹുവായ്, ടിക് ടോക്ക് തുടങ്ങിയ മറ്റ് ചൈനീസ് കമ്പനികളെയും ബാധിച്ച ആഗോള പ്രവണതയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു.

ഇന്ത്യയിലും ഡ്രോൺ നയങ്ങളിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിച്ചു. 2022-ൽ വിദേശ നിർമ്മിത ഡ്രോണുകൾ ഇറക്കുമതി ചെയ്യുന്നത് ഇന്ത്യ നിരോധിച്ചു. എന്നാൽ ഇത് സുരക്ഷാ കാരണങ്ങളേക്കാൾ ഉപരിയായി 'മേക്ക് ഇൻ ഇന്ത്യ' എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ ആഭ്യന്തര നിർമ്മാതാക്കളെ വളർത്താനായിരുന്നു. എങ്കിലും കൗതുകകരമായ വസ്തുത, ഡി.ജെ.ഐയുടെ ക്യാമറ സ്റ്റെബിലൈസറുകൾ ഇന്നും ഇന്ത്യയിൽ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു എന്നതാണ്. ഡ്രോണുകളുടെ കാര്യത്തിൽ മാത്രമാണ് കർശന നിയന്ത്രണം ഏർപ്പെടുത്തിയത്. റഷ്യ-ഉക്രെയ്ൻ യുദ്ധം തുടങ്ങിയതോടെ ഡി.ജെ.ഐ വീണ്ടും വാർത്തകളിൽ നിറഞ്ഞു. വിനോദത്തിനും ഫോട്ടോഗ്രാഫിക്കുമായി നിർമ്മിച്ച ഡ്രോണുകൾ യുദ്ധക്കളത്തിൽ ശത്രുക്കളെ നിരീക്ഷിക്കാനും ചെറിയ സ്ഫോടകവസ്തുക്കൾ പ്രയോഗിക്കാനും ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടു. തങ്ങളുടെ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ യുദ്ധത്തിന് ഉപയോഗിക്കുന്നതിൽ പ്രതിഷേധിച്ച് ഡി.ജെ.ഐ ആ രാജ്യങ്ങളിലെ വിപണിയിൽ നിന്ന് പിന്മാറിയെങ്കിലും, സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ ഇരട്ടമുഖം അവിടെ വെളിവാക്കപ്പെട്ടു.

ഇന്ന് ഡി.ജെ.ഐയുടെ കഥ വെറുമൊരു കച്ചവട സ്ഥാപനത്തിൻ്റെ വളർച്ചയല്ല, മറിച്ച് ആഗോള രാഷ്ട്രീയവും സാങ്കേതികവിദ്യയും എങ്ങനെ ഇഴപിരിഞ്ഞു കിടക്കുന്നു എന്നതിൻ്റെ ഉദാഹരണമാണ്. ഒരേ സമയം ഒരു മനോഹരമായ കലാസൃഷ്ടി നടത്താൻ സഹായിക്കുന്ന ഉപകരണം എന്ന നിലയിലും, അതേസമയം തന്നെ ഒരു ചാരവൃത്തിക്കുള്ള സാധ്യത എന്ന നിലയിലും ഡ്രോണുകൾ വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു. സാങ്കേതിക വിദ്യയ്ക്ക് ഒരു അതിർത്തിയോ രാഷ്ട്രീയമോ ഇല്ല എന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുമെങ്കിലും, അവ നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്ന ഇടവും അവ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന ഡാറ്റയും ആധുനിക ലോകത്ത് വലിയ അധികാര മത്സരങ്ങൾക്കാണ് വഴിയൊരുക്കുന്നത്. ലോകത്തെ ആകാശക്കാഴ്ചകളാൽ വിസ്മയിപ്പിച്ച ഒരു കമ്പനി, ഒടുവിൽ ലോകം കൂടുതൽ വിഭജിക്കപ്പെടുന്നതിൻ്റെ പ്രതീകമായി മാറുന്ന കാഴ്ചയാണ് നാം ഇന്ന് കാണുന്നത്. അദൃശ്യമായ വിവരങ്ങളുടെ കൈമാറ്റവും ആഗോള ശക്തികൾ തമ്മിലുള്ള ശീതയുദ്ധവും ചേർന്ന് ഈ പറക്കും യന്ത്രങ്ങളുടെ ഭാവി നിർണ്ണയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.