ആന്റിമാറ്റർ: പ്രപഞ്ചരഹസ്യങ്ങൾ തേടി ഒരു അസാധാരണ യാത്ര

സ്വിറ്റ്‌സർലൻഡിലെ ശാന്തമായ ആ റോഡിലൂടെ ഒരു സാധാരണ ട്രക്ക് കടന്നുപോവുകയായിരുന്നു. പുറമെ നിന്ന് നോക്കിയാൽ അതിൽ എന്തോ വലിയ മെഷീനുകൾ കൊണ്ടുപോവുകയാണെന്നേ ആർക്കും തോന്നൂ. എന്നാൽ ആരും തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല, പ്രപഞ്ചത്തിൽ നിലനിൽക്കാൻ പാടില്ലാത്ത, എന്നാൽ നമ്മുടെയൊക്കെ നിലനിൽപ്പിന്റെ രഹസ്യം ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്ന ഏറ്റവും അപകടകാരിയായ ഒരു വസ്തുവാണ് അതിനുള്ളിലെന്ന്. ഈ പ്രപഞ്ചം എങ്ങനെ ഉണ്ടായി എന്ന് നമ്മളോട് പറയാൻ കെൽപ്പുള്ള ആ വസ്തുവാണ് ആന്റിമാറ്റർ. ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ നമ്മൾ ഇന്ന് കാണുന്ന ഈ ലോകം നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അതിനർത്ഥം പണ്ട് എപ്പോഴോ ആന്റിമാറ്റർ തോറ്റുപോയി എന്നാണ്. പക്ഷേ എന്തുകൊണ്ടാണ് അങ്ങനെ സംഭവിച്ചതെന്ന് ആർക്കും അറിയില്ല. ആ ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം തേടിയാണ് ചരിത്രത്തിലാദ്യമായി ശാസ്ത്രജ്ഞർ ആന്റിമാറ്ററിനെ ലാബിന് പുറത്തേക്ക് എത്തിച്ചത്. ഈ ട്രക്കിനുള്ളിൽ തൊണ്ണൂറ്റിരണ്ട് ആന്റിപ്രോട്ടോണുകൾ മാത്രമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. CERN-ന്റെ ക്യാമ്പസിനുള്ളിൽ പത്ത് കിലോമീറ്റർ ദൂരം കൊണ്ടുപോയ ഈ യാത്ര കേൾക്കുമ്പോൾ വളരെ ചെറിയൊരു കാര്യമായി തോന്നാം, പക്ഷെ ശാസ്ത്രലോകത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഇത് ഒരു വിപ്ലവമായിരുന്നു. ആന്റിമാറ്റർ എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ നമ്മൾ സിനിമകളിൽ കാണുന്നതുപോലെ വലിയൊരു പൊട്ടിത്തെറി ഉണ്ടാക്കുന്ന ബോംബായി ഇതിനെ കാണരുത്. ഇവിടെ അപകടം എന്നതിനേക്കാൾ പ്രധാനം ആ കണികകളെ എത്രത്തോളം സൂക്ഷ്മതയോടെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നു എന്നതാണ്. സാധാരണയായി ആന്റിമാറ്റർ നിർമ്മിക്കുന്നത് സേൺ പോലുള്ള വമ്പൻ ലാബുകളിലെ ആക്സിലറേറ്ററുകളിലാണ്. അവിടെ എപ്പോഴും വലിയ യന്ത്രങ്ങളുടെ ശബ്ദവും കാന്തിക തരംഗങ്ങളുടെ അസ്വസ്ഥതകളും ഉണ്ടാകും. ഒരു കൊച്ചു കുഞ്ഞിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് അളക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ ചുറ്റും വലിയ മേളങ്ങൾ നടക്കുന്നത് ആലോചിച്ചു നോക്കൂ, അത്രയും ബുദ്ധിമുട്ടാണ് ഈ ലാബുകൾക്കുള്ളിൽ വെച്ച് ആന്റിമാറ്ററിനെ കുറിച്ച് പഠിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടാണ് ഈ കണികകളെ ലാബിന് പുറത്തുള്ള ശാന്തമായ ഒരിടത്തേക്ക് മാറ്റാൻ ശാസ്ത്രജ്ഞർ തീരുമാനിച്ചത്. മൊബൈൽ ഫിസിക്സ് എന്ന പുതിയൊരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു അത്.

നമുക്ക് ചുറ്റുമുള്ള സകല വസ്തുക്കളും മാറ്റർ അഥവാ പദാർത്ഥങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. നിങ്ങളും ഞാനും ഈ കാണുന്ന മൊബൈലുമെല്ലാം ആറ്റങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ ഓരോ ആറ്റത്തിനും കൃത്യം വിപരീതമായ സ്വഭാവമുള്ള ഒരു ഇരട്ടയുണ്ട്. അതാണ് ആന്റിമാറ്റർ. ഒരു കണ്ണാടിയിൽ നോക്കുന്നത് പോലെയാണ് ഇത്. കണ്ണാടിയിലെ നിങ്ങളുടെ രൂപത്തിന് നിങ്ങളെപ്പോലെ തന്നെ രണ്ട് കൈകളും രണ്ട് കണ്ണുകളും ഒക്കെയുണ്ട്, പക്ഷേ എല്ലാം വിപരീത വശങ്ങളിലായിരിക്കും. അതുപോലെ മാറ്ററിലെ കണികകൾക്ക് പോസിറ്റീവ് ചാർജാണെങ്കിൽ ആന്റിമാറ്ററിന് നെഗറ്റീവ് ചാർജായിരിക്കും. ഇവ രണ്ടും പരസ്പരം കണ്ടുമുട്ടിയാൽ സംഭവിക്കുന്നത് അത്യന്തം ഭീകരമായ ഒന്നാണ്. അവ സെക്കൻഡുകൾക്കുള്ളിൽ പരസ്പരം ഇല്ലാതാവുകയും വലിയ തോതിൽ ഊർജ്ജം പുറത്തുവിടുകയും ചെയ്യും. ഇതിനെയാണ് അനിഹിലേഷൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ശത്രുക്കളാണ് ഇവർ. ഈ ശത്രുതയുടെ കഥ തുടങ്ങുന്നത് ഒരു ലാബിലല്ല, മറിച്ച് ഒരു മനുഷ്യന്റെ ചിന്തയിലാണ്. പോൾ ഡിറാക് എന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞൻ തന്റെ ഗണിത സമവാക്യങ്ങളിലൂടെയാണ് ആന്റിമാറ്റർ എന്നൊന്ന് ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് പ്രവചിച്ചത്. പ്രകൃതിയിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും ഒരു സമമിതി അഥവാ സിമട്രി ഉണ്ടെങ്കിൽ എന്തുകൊണ്ട് കണികകൾക്ക് മാത്രം അത് പാടില്ല എന്നതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്ത. പിന്നീട് ആൻഡേഴ്സൺ എന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞൻ കോസ്മിക് കിരണങ്ങളെ കുറിച്ച് പഠിക്കുന്നതിനിടയിൽ പോസിട്രോൺ എന്ന ആന്റിമാറ്റർ കണികയെ കണ്ടെത്തിയതോടെ ഡിറാക്കിന്റെ പ്രവചനം സത്യമായി.

ഇവിടെയാണ് ഏറ്റവും വലിയ പ്രപഞ്ചരഹസ്യം ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. പ്രപഞ്ചം ഉണ്ടായ ആ മഹാവിസ്ഫോടന സമയത്ത് മാറ്ററും ആന്റിമാറ്ററും തുല്യ അളവിലാണ് ഉണ്ടായതെന്നാണ് ശാസ്ത്രം പറയുന്നത്. അങ്ങനെയെങ്കിൽ അവ പരസ്പരം തട്ടി ഇല്ലാതാകേണ്ടതായിരുന്നു. ഈ പ്രപഞ്ചത്തിൽ നക്ഷത്രങ്ങളോ ഗ്രഹങ്ങളോ മനുഷ്യരോ ഒന്നും ഉണ്ടാകാൻ പാടില്ലായിരുന്നു. വെറും വെളിച്ചം മാത്രം നിറഞ്ഞ ഒന്നായി പ്രപഞ്ചം മാറേണ്ടതായിരുന്നു. പക്ഷേ എങ്ങനെയോ മാറ്റർ ജയിച്ചു. ഒരു കോടി ആന്റിമാറ്റർ കണികകൾ ഉണ്ടായപ്പോൾ അതിനേക്കാൾ ഒരു കണികയെങ്കിലും മാറ്റർ അധികം ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കണം. ആ ചെറിയ വ്യത്യാസമാണ് ഇന്ന് നമ്മൾ കാണുന്ന സകലതിനും കാരണം. ഈ ഒരു ചെറിയ വ്യത്യാസം എവിടെയാണ് ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് എന്ന് കണ്ടെത്താനാണ് ശാസ്ത്രജ്ഞർ ശ്രമിക്കുന്നത്. നമ്മുടെ ശരീരത്തിലെ മാറ്ററുകളെ പോലെ തന്നെയാണോ ആന്റിമാറ്ററും പെരുമാറുന്നത്? അവയുടെ ഭാരത്തിൽ എന്തെങ്കിലും മാറ്റമുണ്ടോ? അവ ഭൂമിയുടെ ഗുരുത്വാകർഷണത്തോട് എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കുന്നു? ഇതെല്ലാം അറിയണമെങ്കിൽ ആന്റിമാറ്ററിനെ നമുക്ക് പിടിച്ചുനിർത്തണം. പക്ഷേ ഇത് പറയാൻ എളുപ്പമാണ്, ചെയ്യാൻ അസാധ്യമായ കാര്യമാണ്. കാരണം ആന്റിമാറ്ററിനെ ഒരു പാത്രത്തിലും നമുക്ക് സൂക്ഷിക്കാൻ കഴിയില്ല. കാരണം ഏത് പാത്രത്തിൽ വെച്ചാലും ആ പാത്രത്തിലെ ആറ്റങ്ങളുമായി തട്ടി അത് പൊട്ടിത്തെറിക്കും.

ഇതൊഴിവാക്കാൻ പെൻനിങ് ട്രാപ്പ് എന്ന വിദ്യയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. അതിശക്തമായ കാന്തിക ബലവും ഇലക്ട്രിക് ഫീൽഡും ഉപയോഗിച്ച് ആന്റിമാറ്ററിനെ ഒരു ശൂന്യതയിൽ വായുവിൽ നിർത്തിയിരിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഇതിന് ചുറ്റും അതിശക്തമായ വാക്വം വേണം. കാരണം ഒരു വായു തന്മാത്ര പോലും ഇതിനെ നശിപ്പിക്കാൻ മതിയാകും. ഇങ്ങനെ പിടിച്ചുനിർത്തുന്ന കണികകളെയാണ് നേരത്തെ പറഞ്ഞ ട്രക്കിൽ കയറ്റി ശാസ്ത്രജ്ഞർ CERN ക്യാമ്പസിലൂടെ യാത്ര ചെയ്തത്. ലാബിലെ തിരക്കുകളിൽ നിന്നും ശബ്ദങ്ങളിൽ നിന്നും മാറി ഏറ്റവും കൃത്യമായ അളവുകൾ എടുക്കുക എന്നതായിരുന്നു ലക്ഷ്യം. ഭാവിയിൽ ഈ ട്രാപ്പ് ഉപയോഗിച്ച് ആന്റിപ്രോട്ടോണുകളെ ജർമ്മനിയിലെ ഡൂസൽഡോർഫ് പോലുള്ള ലാബുകളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാനാണ് ശാസ്ത്രജ്ഞർ ലക്ഷ്യമിടുന്നത്. കാരണം പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിനെ കുറിച്ചുള്ള ഉത്തരം ഒളിഞ്ഞു കിടക്കുന്നത് ഒരു കണികയുടെ ഭാരത്തിന്റെ നൂറ് കോടിയിൽ ഒരംശം വ്യത്യാസത്തിലായിരിക്കും. അത്രയും സൂക്ഷ്മമായ കാര്യങ്ങൾ അളക്കാൻ ലാബിന് പുറത്തുള്ള ശാന്തത അത്യാവശ്യമാണ്. ആന്റിമാറ്ററിനെ ഇങ്ങനെ ലാബിന് പുറത്തേക്ക് എത്തിക്കാൻ കഴിഞ്ഞതോടെ ശാസ്ത്രം ഒരു പുതിയ ചുവടുവെപ്പ് കൂടി നടത്തിയിരിക്കുകയാണ്. ഇത് വെറുമൊരു കണികയുടെ യാത്രയല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യൻ തന്റെ ഉത്ഭവത്തിന്റെ രഹസ്യം തേടി നടത്തുന്ന യാത്രയാണ്.

നമുക്ക് പലപ്പോഴും തോന്നാം എന്തുകൊണ്ടാണ് ആകാശത്ത് ആന്റിമാറ്റർ കൊണ്ട് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട നക്ഷത്രങ്ങളോ ഗാലക്സികളോ ഇല്ലാത്തതെന്ന്. ശാസ്ത്രജ്ഞർ പല ടെലിസ്കോപ്പുകൾ ഉപയോഗിച്ച് പരിശോധിച്ചിട്ടും അങ്ങനെയൊന്ന് കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ദൂരങ്ങളിൽ എവിടെയെങ്കിലും ആന്റിമാറ്റർ ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിൽ അവിടെ മാറ്ററും ആന്റിമാറ്ററും തട്ടി വലിയ തോതിൽ ഗാമാ കിരണങ്ങൾ ഉണ്ടാകേണ്ടതായിരുന്നു. അത്തരം സൂചനകളൊന്നും നമുക്ക് ലഭിച്ചിട്ടില്ല. ഇതിനർത്ഥം പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ മാറ്റർ കൊണ്ട് മാത്രം നിറഞ്ഞതാണ് എന്നാണ്. പക്ഷേ ഇതിനിടയിലും പ്രകൃതിയിൽ ആന്റിമാറ്റർ പല രൂപത്തിൽ വരുന്നുണ്ട്. ഇടിമിന്നൽ ഉണ്ടാകുമ്പോഴും ബ്ലാക്ക് ഹോളുകളുടെ അരികിലും ഒക്കെ ആന്റിമാറ്റർ കണികകൾ ജനിക്കുന്നുണ്ട്. നമ്മുടെ ആശുപത്രികളിലെ പി.ഇ.ടി സ്കാനിംഗിൽ പോലും പോസിട്രോണുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ആന്റിമാറ്റർ എന്നത് വെറുമൊരു സയൻസ് ഫിക്ഷൻ അല്ല, അത് നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗം കൂടിയാണ്. പക്ഷേ ഇവയെ വലിയ തോതിൽ നിർമ്മിക്കാനോ സൂക്ഷിക്കാനോ ഉള്ള സാങ്കേതികവിദ്യ നമുക്ക് ഇന്നും പരിമിതമാണ്. ഒരു ഗ്രാം ആന്റിമാറ്റർ നിർമ്മിക്കണമെങ്കിൽ പോലും ലക്ഷക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളും കോടിക്കണക്കിന് രൂപയും വേണ്ടിവരും. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ആന്റിമാറ്റർ കൊണ്ട് പ്രവർത്തിക്കുന്ന റോക്കറ്റുകളും ബോംബുകളുമൊക്കെ ഇപ്പോഴും നമ്മുടെ സങ്കൽപ്പങ്ങളിൽ മാത്രമാണുള്ളത്.

ഇവിടെ നമ്മൾ ഓർക്കേണ്ട മറ്റൊരു പ്രധാന കാര്യം, ആന്റിമാറ്റർ എന്നത് കേവലം ലാബുകളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഒന്നല്ല എന്നതാണ്. നമുക്ക് ചുറ്റുമുള്ള പ്രകൃതിയിൽ പോലും ഇത് സംഭവിക്കുന്നുണ്ട്. ഉദാഹരണത്തിന്, അതിശക്തമായ ഇടിമിന്നൽ ഉണ്ടാകുന്ന സമയത്ത് മേഘങ്ങൾക്കിടയിൽ ആന്റിമാറ്റർ കണികകൾ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. അതുപോലെ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ദൂരങ്ങളിൽ ബ്ലാക്ക് ഹോളുകൾക്ക് സമീപവും ഇത്തരം കണികകൾ ജനിക്കുന്നു. പക്ഷേ ഇവയെല്ലാം നിമിഷനേരം കൊണ്ട് തന്നെ മാറ്ററുമായി കൂട്ടിമുട്ടി ഇല്ലാതാവുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. നമ്മുടെ ഭൂമിയുടെ അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് ബഹിരാകാശത്ത് നിന്ന് കോസ്മിക് കിരണങ്ങൾ വന്നു പതിക്കുമ്പോഴും ആന്റിമാറ്റർ കണികകൾ ഉണ്ടാകുന്നുണ്ട്. അതായത് നമ്മൾ അറിയാതെ തന്നെ നമ്മുടെ ചുറ്റും ഈ അദൃശ്യയുദ്ധം നടക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ചുരുക്കം. പക്ഷേ ഇതൊന്നും ശേഖരിച്ചു വെക്കാൻ നമുക്ക് കഴിയില്ല. ഇത്രയും സങ്കീർണ്ണമായ ഒരു വസ്തുവിനെ മനുഷ്യൻ എങ്ങനെയാണ് നിർമ്മിക്കുന്നത് എന്ന് ചോദിച്ചാൽ, അത് അതിലും വലിയൊരു വെല്ലുവിളിയാണ്.

കണികാ പരീക്ഷണം നടത്തുന്ന വലിയ ആക്സിലറേറ്ററുകളിൽ വെച്ച് മാറ്റർ കണികകളെ അതിവേഗത്തിൽ കൂട്ടിയിടിപ്പിച്ചാണ് ആന്റിമാറ്റർ നിർമ്മിക്കുന്നത്. പക്ഷേ ഇതിന്റെ കാര്യക്ഷമത എന്ന് പറയുന്നത് വളരെ കുറവാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്, നമ്മൾ ചെലവാക്കുന്ന ഊർജ്ജത്തിന്റെ ഒരു ചെറിയ ശതമാനം പോലും നമുക്ക് ആന്റിമാറ്റർ രൂപത്തിൽ തിരിച്ചു കിട്ടുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വിലപിടിപ്പുള്ള വസ്തുവായിട്ടാണ് ആന്റിമാറ്ററിനെ കണക്കാക്കുന്നത്. ഒരു ഗ്രാം ആന്റിമാറ്റർ നിർമ്മിക്കണമെങ്കിൽ എത്ര പണം വേണമെന്ന് ആലോചിച്ചാൽ നമ്മൾ ഞെട്ടിപ്പോകും. ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ ആന്റിമാറ്റർ ഉപയോഗിച്ച് ഊർജ്ജം ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കാം എന്നത് നിലവിലെ സാഹചര്യത്തിൽ ഒരു വലിയ മിഥ്യയാണ്. ഒരു ബാറ്ററി ചാർജ് ചെയ്യാൻ എടുക്കുന്ന ഊർജ്ജത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ ഊർജ്ജം ആ ബാറ്ററി നിർമ്മിക്കാൻ വേണം എന്ന് പറഞ്ഞാലുള്ള അവസ്ഥ ആലോചിച്ചു നോക്കൂ, അതുപോലെയാണ് ആന്റിമാറ്ററിന്റെ കാര്യം. സിനിമകളിൽ കാണുന്നതുപോലെ ഒരു ചെറിയ കുപ്പിയിൽ ആന്റിമാറ്റർ നിറച്ച് അത് ഉപയോഗിച്ച് നഗരങ്ങളെ മുഴുവൻ പ്രകാശിപ്പിക്കാം എന്നത് ഇന്നും ഒരു വിദൂര സ്വപ്നം മാത്രമാണ്.

പക്ഷേ ഇതിനർത്ഥം ആന്റിമാറ്റർ ഒന്നിനും ഉപകരിക്കില്ല എന്നല്ല. വൈദ്യശാസ്ത്ര രംഗത്ത് നമ്മൾ ഇന്ന് ഉപയോഗിക്കുന്ന പി.ഇ.ടി സ്കാനിംഗ് (PET Scan) ഇതിനൊരു ഉദാഹരണമാണ്. ഇതിൽ പോസിട്രോണുകൾ എന്ന ആന്റിമാറ്റർ കണികകളെ ഉപയോഗിച്ചാണ് ശരീരത്തിനുള്ളിലെ ക്യാൻസർ കോശങ്ങളെയും മറ്റും കണ്ടെത്തുന്നത്. ലാബുകളിൽ നിന്ന് ലാബുകളിലേക്ക് ആന്റിമാറ്ററിനെ കൊണ്ടുപോകാൻ സാധിക്കുന്നതോടെ ഇത്തരം മേഖലകളിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടായേക്കാം. പക്ഷേ ശാസ്ത്രജ്ഞരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഇതിനേക്കാൾ വലിയൊരു ചോദ്യമുണ്ട്. ആന്റിമാറ്റർ സത്യത്തിൽ എങ്ങനെയാണ് പെരുമാറുന്നത്? ഉദാഹരണത്തിന്, ഭൂമിയുടെ ഗുരുത്വാകർഷണം ആന്റിമാറ്ററിനെ എങ്ങനെ ബാധിക്കുന്നു? ഒരു മാറ്റർ കണികയെ ഭൂമി താഴേക്ക് വലിക്കുന്നത് പോലെ ആന്റിമാറ്ററിനെയും അത് താഴേക്ക് വലിക്കുമോ? അതോ ആന്റിമാറ്റർ മുകളിലേക്ക് പോകുമോ? കേൾക്കുമ്പോൾ തമാശയായി തോന്നാമെങ്കിലും ഫിസിക്സിന്റെ അടിസ്ഥാന നിയമങ്ങളെ തന്നെ മാറ്റിമറിക്കാൻ പോകുന്ന ഒരു ചോദ്യമാണിത്. ആൽഫ (ALPHA) എന്ന് പേരിട്ടിരിക്കുന്ന പരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ ഇതിനുള്ള ഉത്തരം കണ്ടെത്താൻ ശ്രമങ്ങൾ നടക്കുന്നുണ്ട്. ആന്റിമാറ്റർ താഴേക്കല്ല, മുകളിലേക്കാണ് വീഴുന്നതെന്ന് തെളിയിക്കപ്പെട്ടാൽ അത് ഐൻസ്റ്റീന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങളെ പോലും ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന ഒന്നായി മാറും.

നമ്മൾ നിലനിൽക്കുന്ന ഈ പ്രപഞ്ചം അത്യന്തം സങ്കീർണ്ണമായ ഒരു ക്രമീകരണമാണ്. പ്രകൃതിയിൽ എല്ലാം തുല്യമായിരിക്കണം എന്ന് നമ്മൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ആ ഒരു തുല്യത ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടാണ് നമ്മൾ ഇന്ന് ഇവിടെയിരിക്കുന്നത്. ഈ പ്രപഞ്ചം ഉണ്ടായ സമയത്ത് മാറ്ററും ആന്റിമാറ്ററും തമ്മിൽ ഒരു ചെറിയ വ്യത്യാസം ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിൽ ഇന്ന് നമ്മളും ഈ നക്ഷത്രങ്ങളും ഒന്നും ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല. ആ ഒരു 'തെറ്റ്' അല്ലെങ്കിൽ 'അപൂർണ്ണത'യാണ് ജീവന്റെയും പ്രപഞ്ചത്തിന്റെയും ആധാരം. ആ അപൂർണ്ണത എവിടെയാണ് ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് എന്നാണ് ഓരോ ആന്റിമാറ്റർ പരീക്ഷണവും തിരയുന്നത്. CERN-ന്റെ ക്യാമ്പസിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച ആ ട്രക്ക് വെറുമൊരു ചരക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യന്റെ അറിവിന്റെ അതിരുകളെ അത് വികസിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. പരീക്ഷണശാലകളുടെ നാല് ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ നിന്ന് ശാസ്ത്രം പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങുകയാണ്. ഭാവിയിൽ ഒരുപക്ഷേ ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ഇത്തരത്തിൽ ആന്റിമാറ്റർ എത്തിക്കാനും കൂടുതൽ വിപുലമായ പഠനങ്ങൾ നടത്താനും നമുക്ക് കഴിഞ്ഞേക്കും.

ഒടുവിൽ നമ്മൾ തിരിച്ചറിയുന്ന ഒരു സത്യമുണ്ട്, നമ്മൾ ഓരോരുത്തരും നിലനിൽക്കുന്നത് പ്രപഞ്ചം കാണിച്ച ഒരു ചെറിയ വിവേചനം കൊണ്ടാണ്. മാറ്ററും ആന്റിമാറ്ററും തമ്മിലുള്ള ആ യുദ്ധത്തിൽ മാറ്റർ വിജയിച്ചതുകൊണ്ടാണ് നമ്മൾ ഇന്നും ശ്വസിക്കുന്നത്. നമ്മുടെ നിലനിൽപ്പ് തന്നെ ഒരു അത്ഭുതമാണെന്നും ആ അത്ഭുതത്തിന്റെ താക്കോൽ ആന്റിമാറ്റർ എന്ന ഈ നിഗൂഢ വസ്തുവിലാണെന്നും തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ ശാസ്ത്രം വെറുമൊരു പഠനവിഷയമല്ലാതെ ഒരു വലിയ തത്ത്വചിന്തയായി മാറുന്നു. അറിവില്ലായ്മയുടെ ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് അറിവിന്റെ വെളിച്ചത്തിലേക്കുള്ള ഈ യാത്രയിൽ ആന്റിമാറ്റർ ഇനിയും ഒരുപാട് രഹസ്യങ്ങൾ നമുക്കായി കാത്തുവെച്ചിട്ടുണ്ടാകാം. ആ രഹസ്യങ്ങൾ തേടിയുള്ള മനുഷ്യന്റെ യാത്ര ഒരിക്കലും അവസാനിക്കുന്നില്ല. ആ ട്രക്ക് തുടങ്ങിയ യാത്ര നമ്മളെ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഗഹനമായ സത്യങ്ങളിലേക്ക് ഇനിയും കൊണ്ടുപോകട്ടെ.

മുമ്പൊരിക്കലും സാധ്യമാകില്ല എന്ന് കരുതിയ പല കാര്യങ്ങളും ഇന്ന് യാഥാർത്ഥ്യമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ആന്റിമാറ്ററിനെ മെരുക്കിയെടുക്കാനും അതിനെക്കുറിച്ച് ആഴത്തിൽ പഠിക്കാനും കഴിയുന്നതിലൂടെ നമ്മൾ നമ്മുടെ പ്രപഞ്ചത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ വ്യക്തമായ ഒരു ചിത്രം കെട്ടിപ്പടുക്കുകയാണ്. ഇനിയും എത്രയോ ചോദ്യങ്ങൾ ബാക്കിയാണ്, എത്രയോ പരീക്ഷണങ്ങൾ ഇനിയും നടക്കാനുണ്ട്. എങ്കിലും ഒന്നുറപ്പാണ്, ഓരോ ചെറിയ ചുവടുവെപ്പും മനുഷ്യരാശിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വലിയൊരു കുതിച്ചുചാട്ടത്തിന്റെ തുടക്കമാണ്.